A Study of the Components of Quality Primary Schools
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study the components of quality primary schools. This study employed a survey research design conducted in two phases. In Phase 1, the components of quality schools were synthesized from 10 relevant documents and research studies, along with two case studies of schools using semi-structured interviews, in order to identify the components of quality schools. In Phase 2, the appropriateness of the identified components was assessed by 5 experts. The research instruments included a document synthesis form and a component appropriateness assessment form. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, including mean and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis. The result of the study found that: 1) The components of quality schools consisted of five aspects: (1) learner quality, (2) learning-conducive environment, (3) quality teaching and learning, (4) community participation, and (5) quality management. 2) The evaluation of appropriateness indicated that the overall suitability of these components was rated at the highest level. When considering each aspect, all were also rated at the highest level. The component with the highest mean score was learner quality, while the lowest was community participation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กลมทิพย์ สำราญจักร, พรทิพย์ เขียวขำ, พัฒร ลอยเด่น, มลวิภา เมืองพระฝาง และณิรินทร์พัชร ปฐมพุทธิธรรม. (2567). การจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ แนวทางสำคัญสู่การพัฒนาคุณภาพการศึกษาประเทศญี่ปุ่น. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 4(3), 54-65.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2563). การจัดการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แก้วใจ สีมาคาม. (2567). ครูโรงเรียนบ้านขาม. สัมภาษณ์. 21 กรกฎาคม.
ณัฐนิชา ดานะ. (2567). รองผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลบ้านม่วง. สัมภาษณ์. 22 กรกฎาคม.
แดนไพร สีมาคาม. (2567). ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านขาม. สัมภาษณ์. 21 กรกฎาคม.
ทนงศักดิ์ โพธิ์เกตุ. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาสู่โรงเรียนคุณภาพของโรงเรียนบ้านดอนแยง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 34-51.
ไทยพีบีเอส. (2567). ผลสอบ PISA 2022 เด็กไทยคะแนนต่ำสุดตั้งแต่เข้าร่วมการประเมิน. สืบค้นจาก https://www.thaipbs.or.th/news.
นิภาพร คนเพียร. (2567). ครูโรงเรียนอนุบาลบ้านม่วง. สัมภาษณ์. 22 กรกฎาคม.
นิรัช เพชรพรรณ, วัลนิกา ฉลากบาง และ อภิสิทธิ์ สมศรีสุข. (2566). การศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาโรงเรียนคุณภาพของชุมชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(10), 25–34.
นิรัช เพชรพรรณ. (2567). กลยุทธ์การพัฒนาโรงเรียนคุณภาพของชุมชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
บุญส่ง องอาจ, เกรียงศักดิ์ ศรีสมบัติ และ คันธทรัพย์ ชมพูพาทย์. (2565). องค์ประกอบของโรงเรียนคุณภาพและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนคุณภาพสำหรับสถานศึกษาขนาดเล็กของรัฐ. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(46), 544-559.
พงศกร โมงขุนทด. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
พรสุดา หลักคำ และ เสาวนี สิริสุขศิลป์. (2566). โมเดลสมการโครงสร้างสมรรถนะของผู้บริหารในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 29(2), 164–179.
ศุลีพร พึ่งมี, อัญชนา พานิช และ อภิชาติ เลนะนันท์. (2564). รูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 9(36), 61–71.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). เกณฑ์การประเมินความพร้อม โรงเรียนคุณภาพ ตามนโยบาย “1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ” สำหรับผู้รับผิดชอบโครงการระดับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. สืบค้นจาก https://web.kalasin3.go.th/web/news_file/p79716692307.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). สภาพและปัจจัยการเสริมสร้างวินัยในสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในบริบทของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุภางค์ จันทวานิช. (2553). ทฤษฎีสังคมวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อธิพงษ์ เพชรสุทธิ์. (2566). รูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(1), 264–283.
อุษณีย์ สีแก้วตู้. (2561). โมเดลสมการโครงสร้างทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
Hoy, W.K. & Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and Practice. (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
Sammons, P., Hillman, J., & Mortimore, P. (1995). Key characteristics of effective schools. A review of school effectiveness research. London: Institute of Education.
Somprach, K., Prasertcharoensuk, T., & Tang, K.N. (2016). Factor affecting the effectiveness of Thai secondary world class standard school. International Journal of Learning and Teaching, 8(1), 20-29.
UNESCO. (2020). Education in a post-COVID world: Nine ideas for public action. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org.
World Population Review. (2024). Education rankings by country 2024. Retrieved from https://worldpopulationreview.com/country-rankings/education-rankings-by-country.
