A Comparative Study of Opinions on Executives’ Communication Styles and Representatives’ Performance: A Case Study of Thai Life Insurance Public Company Limited
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study had two main objectives: (1) to examine the level of agents’ opinions regarding executives’ communication styles, and (2) to examine the level of agents’ opinions regarding their performance. This research employed a quantitative approach, with a sample of 400 respondents comprising life insurance agents and sales executives from Thai Life Insurance Public Company Limited. A questionnaire was used as the research instrument, with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) of 0.777. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation. The results revealed that the overall level of executives’ communication styles was moderate. Among the dimensions, supportive communication had the highest mean score, followed by two-way communication, motivational communication, and strategic communication, respectively. Similarly, the overall level of agents’ performance was also moderate, with sales performance rated higher than job satisfaction and agent retention. These findings indicate a perceived role of executive communication that may guide the improvement of management strategies to enhance agents’ performance in the long term.
Article Details
References
ภาษาไทย
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). วิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐวุฒิ บุญบำรุง. (2564). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
ธัญญลักษณ์ สุรัตน์. (2565). รูปแบบการสื่อสารภายในองค์กรเอกชนกับความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานบริการ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล.
พงศ์ศักดิ์ สิทธิวงศ์ และวลี นราธิป. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของตัวแทนประกันชีวิตในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจสมัยใหม่, 9(3), 92–107.
พัชรินทร์ แซ่ตั้ง. (2566). ความคาดหวังของพนักงาน Generation Z ต่อการสื่อสารของผู้บริหาร. วารสารการบริหารธุรกิจ, 12(1), 85–102.
รุ่งทิวา ศิวะชาญ และคณะ. (2566). การวิเคราะห์ผลการดำเนินงานของตัวแทนขายตรงแบบหลายชั้น. วารสารการตลาดยุคใหม่, 8(2), 45–59.
อัพมนทิรา มณีวงศ์ และมานะชัย กิตติพงศ์. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการสื่อสารแบบสองทางกับความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานในธุรกิจบริการ. วารสารวิจัยทางการบริหารธุรกิจ, 15(2), 45–60.
ภาษาอังกฤษ
Babbie, E. R. (2016). The Practice of Social Research (14th ed.). Cengage Learning.
Best, J., & Kahn, J. V. (1993). Research in Education (7th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Cornelis, T. (2023). The impact of leader communication style on team outcomes. Journal of Leadership Studies, 17(1), 88–103.
Eva, S., Afroze, T., & Sarker, M. A. R. (2024). Supervisor support and employee satisfaction in frontline service jobs. International Journal of Human Resource Studies, 14(1), 45–63.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic, M (Ed.), Attitude Theory and Measurement (pp. 90-95). New York: Wiley & Son.
Marhaningsih, S., Yusrina, A., & Anisa, N. (2025). Communication pattern and sales agent performance in decentralized business models. Asian Journal of Communication Research, 17(1), 101–119.
Miller, K. (2021). Organizational communication: Approaches and processes (8th ed.). Boston, MA: Cengage Learning.
Musheke, M. M., & Phiri, J. (2021). The effects of effective communication on organizational performance based on systems theory. Open Journal of Business and Management, 9(1), 659–671.
Rajhans, K. (2021). Effective communication management: A key to stakeholder relationship management in project-based organizations. IUP Journal of Soft Skills, 15(2), 7–20.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1997). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
Shockley-Zalabak, P. (2020). Fundamentals of organizational communication (10th ed.). New York: Pearson.
St. Pierre, M. (2025). Feedback-driven leadership: Two-way communication in agile organizations. Organizational Dynamics, 54(2), 115–129.
Sultan, A. (2024). Strategic internal communication in the digital era. Journal of Organizational Excellence, 43(1), 22–35.
