ความต้องการจำเป็นของการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว
คำสำคัญ:
ความต้องการจำเป็น, ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน, เทคโนโลยีดิจิทัลบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว ปีการศึกษา 2568 จำนวน 266 คน โดยใช้สูตรการกำหนดของยามาเน่ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 ซึ่งมีทั้งหมด 8 ด้าน จำนวน 50 ข้อ และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNImodified) ในการจัดลําดับความสําคัญของความต้องการจําเป็น ผลการวิจัยพบว่า ความต้องการจำเป็นของการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้วพบว่า องค์ประกอบที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุดตามค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNImodified) ได้แก่ ด้านคลาวด์คอมพิวติง (Cloud Computing) (0.041) ด้านอุปกรณ์สื่อสาร (0.034) ด้านการคัดกรองนักเรียน (0.031) ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
ธิตินัดดา สิงห์แก้ว. (2562). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้วงจร PDCA : กรณีศึกษาโรงเรียนวัดป่าตึงห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].
พัชราภา โพธิ์อ่อง. (2561). เทคโนโลยีดิจิทัล (Digital HR) กับการเพิ่มประสิทธิภาพการสรรหาบุคลากรในองค์กรธุรกิจค้าปลีก [การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
บัญชา วงศ์คำภา. (2563). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานวิชาการสำหรับผู้บริหาร สถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น].
กวีรัตน์ เกียรติบุญสนอง. (2567). การปรับตัวและการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารเมธีวิจัย Savant Journal of Social Sciences, 1(2).
สายชล นาคทิพย์วรรณ, & สมใจ สืบเสาะ. (2566). การดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสาร นวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(1), 158–171. https://doi.org/10.14456/jeir.2023.11
เนตรนภา คำหนองหว้า. (2560). การพัฒนารูปแบบระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่มี ประสิทธิผลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3 [รายงานการวิจัย]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นัฏพันธ์ ดิศเจริญ. (2565). ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. Journal of Modern Learning Development, 7(3), 322–335.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2559). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย ระยะที่ 3 ปี พ.ศ. 2559–2561.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). การศึกษาสภาพการจัดระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กรมสุขภาพจิต. (2551). คู่มือครูระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ช่วงชั้นที่ 1–2.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว. (2564). แผนยุทธศาสตร์สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว.
สุวิภา ตั้งก่อสกุล. (2564). การพัฒนาระบบการบริหารจัดการระบบสารสนเทศ ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน (Student Support System : SSS). [รายงานวิจัย]. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพังงา ภูเก็ต ระนอง.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น.
อัญทิรา วาดี. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดําเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนใน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 กรุงเทพมหานคร. [ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
Cheney, D. (2016). Transition of secondary student with emotional or behavioral disorders. Retrieved October 11, 2025, from http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/article
Johnson, D. L. (2017). Significant factors influencing an effective school counseling program. [Doctoral dissertation, Walden University].
