Development of a Local Curriculum on "Tai Yoi Cultural Heritage" to Enhance Identity and Learning Achievement for Prathomsuksa 3 Students
Keywords:
Local Curriculum, Tai Yoi Cultural Heritage, Learning Achievement, Curriculum Development, Cultural IdentityAbstract
The purposes of this research were to: 1) investigate the current conditions and needs for developing a local curriculum on Tai Yo cultural heritage; 2) develop and evaluate the efficiency of the curriculum based on the 70/70 criterion; and 3) compare the learning achievement of Prathomsuksa 3 students before and after the implementation of the curriculum. The sample consisted of two phases. The needs assessment phase involved 23 participants, including school administrators, teachers, and local scholars, selected through purposive sampling. The curriculum implementation phase involved 26 Prathomsuksa 3 students from Ban Akat School, Akat Amnuai District, Sakon Nakhon Province, selected through simple random sampling. The research instruments included interview forms, a curriculum suitability evaluation form, lesson plans, and a learning achievement test. Data were analyzed using mean, standard deviation, and paired samples t-test. The research findings revealed that:
- 1. The current situation highlights the need to integrate local knowledge into educational management, covering five key domains: local history, ways of life and food, traditional clothing wisdom, language and literature, and cultural traditions.
- The developed curriculum demonstrated a very high level of curriculum-objective congruence (IOC = 0.89) and achieved an efficiency score of 80.44/76.80, exceeding the established criterion of 70/70.
- Students’ posttest achievement scores (M = 23.04) were significantly higher than their pretest scores (M = 13.85) at the .05 level (t = 15.28, p < .05).
The findings indicate that the developed Tai Yoi cultural heritage local curriculum is of high quality and effectively enhances students' learning achievement.
References
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. (ม.ป.ป.). เป้าหมายที่ 17: เสริมความเข้มแข็งให้แก่กลไกการ
ดำเนินงาน และฟื้นฟูสภาพหุ้นส่วนความร่วมมือระดับโลกสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก https://science.mahidol.ac.th/sdgs/sdgs-17/
ชวนี ทองโรจน์. (2554). ภูมิปัญญาท้องถิ่นและการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันธวัช นุนารถ. (2560). ภูมิปัญญาท้องถิ่น คุณค่าแห่งวิถีชีวิต วัฒนธรรม เพื่อการศึกษาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 12(34), 17–26.
ลัดดา พนัสนอก. (2538). โย้ย: กลุ่มชาติพันธุ์ในภาคอีสาน [รายงานการวิจัย]. สกลนคร: ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดสกลนคร.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (2563). ฐานข้อมูลกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย: ไทโย้ย. สืบค้นจาก https://www.sac.or.th/databases/ethnic-groups/ethnicGroups/12สุคนธ์ สินธพานนท์. (2558). การจัดหลักสูตรแบบองค์รวม (Holistic Curriculum). ใน นวัตกรรม การเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน (พิมพ์ครั้งที่ 8, น. 91–119). กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
สุรชัย หวังดี. (2562). จิตวิทยาพัฒนาการและการเรียนรู้สำหรับครู. มหาสารคาม: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์ (1991).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2547). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวปฏิบัติการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาและหลักสูตรท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
Ausubel, D. P. (1963). The psychology of meaningful verbal learning. Grune & Stratton.
Altman, I., & Low, S. M. (Eds.). (1992). Place attachment. Plenum Press.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.
Ladson-Billings, G. (1995). But that's just good teaching! The case for culturally relevant pedagogy. Theory Into Practice, 34(3), 159–165.
Piaget, J. (1964). Part I: Cognitive development in children: Piaget development and learning. Journal of Research in Science Teaching, 2(3), 176–186.
Scannell, L., & Gifford, R. (2010). Defining place attachment: A tripartite framework. Journal of Environmental Psychology, 30(1), 1–10.
Smith, G. A. (2002). Place-based education: Learning to be where we are. Phi Delta Kappan, 83(8), 584–594.
Tajfel, H., & Turner, J. C. (1979). An integrative theory of intergroup conflict. In W. G. Austin & S. Worchel (Eds.), The social psychology of intergroup relations (pp. 33–47). Brooks/Cole.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
Wiggins, G., & McTighe, J. (2005). Understanding by design (2nd ed.). Association for Supervision and Curriculum Development.
