บทบาทของภาครัฐในการส่งเสริมการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้สูงอายุ กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลวัง อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาบทบาทของภาครัฐในการส่งเสริมการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้สูงอายุในองค์การบริหารส่วนตำบลวัง 2) เพื่อศึกษาทัศนคติ มุมมอง และประสบการณ์ของผู้สูงอายุในองค์การบริหารส่วนตำบลวัง อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกบุคลากรขององค์การบริหารส่วนตำบลวัง และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวัง จำนวน 4 คน และการสนทนากลุ่มผู้สูงอายุ จำนวน 8 คน ผลการวิจัย พบว่า 1) บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลวัง ในฐานะหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องในการส่งเสริมการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้สูงอายุในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลวัง อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เพราะเป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่จัดหาบริการสาธารณะด้านต่าง ๆ แก่ผู้สูงอายุ การแก้ไขปัญหาในการส่งเสริมการพัฒนาทักษะดิจิทัลในผู้สูงอายุนั้นต้องร่วมมือกับภาครัฐส่วนอื่น ๆ โดยเฉพาะภาคเอกชน รวมถึงประชาชนโดยทั่วไป เพื่อหาข้อตกลงและความต้องการซึ่งกันและกัน จากการที่องค์การบริหารส่วนตำบลวัง ได้นำระบบเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการพัฒนากระบวนการบริหารจัดการ 2) ด้านทัศนคติ มุมมอง และประสบการณ์ของผู้สูงอายุในองค์การบริหารส่วนตำบลวัง เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลวัง อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานีได้นำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในกระบวนการทำงาน ทำให้ผู้สูงอายุและประชาชนทั่วไปเข้าถึงบริการ ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลวัง อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานีได้มีการปรับเปลี่ยนขั้นตอนทั้งมิติภายในและมิติภายนอกในการให้บริการประชาชน ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาระบบดิจิทัลของรัฐบาล แนวคิดเกี่ยวกับบทบาทของภาครัฐแนวใหม่ กล่าวคือ ได้มีการปรับปรุงการบริหารจัดการ โดยการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้อย่างเต็มรูปแบบในการบริหารราชการแผ่นดิน และการจัดทำบริการสาธารณะ รวมถึงการบูรณาการฐานข้อมูลของภาครัฐเข้าด้วยกัน เพื่อการปรับสมดุล และพัฒนาระบบการบริหารจัดการ การยกระดับงานบริการประชาชนสู่ความเป็นเลิศ และตอบสนองความต้องการของผู้รับบริการอย่างสะดวก รวดเร็ว และโปร่งใส
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2561). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
ทศพล พงษ์ต๊ะ. (2564). มิติเชิงนโยบายในความคาดหวังกับความจริงด้านการจัดการสวัสดิการของผู้สูงอายุ. วารสารบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 4(2), 25–39.
นราศักดิ์ ภูผายาง และเพียงแข ภูผายาง. (2566). การพัฒนาทักษะทางเทคโนโลยีสำหรับชุมชนเพื่อรองรับสังคมสูงวัย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(9), 121–127.
ปภาวรินทร์ สมทรง และวลัยพร ชิณศร. (2568). การเสริมสร้างทักษะเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุเพื่อการเข้าถึงบริการสาธารณะของภาครัฐ ในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 8(1), หน้า 146–162.
ประพรรธน์ พละชีวะ, อังคนา กรัณยาธิกุล, ทักษิณา วิไลลักษณ์ และมณทิพย์ จันทร์แก้ว. (2568). การพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้สูงอายุผ่านการเรียนรู้จากประสบการณ์ ในชุมชนจังหวัดปทุมธานี. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 15(2), 136–148.
ปรมัตถ์ปัญปรัชญ์ ต้องประสงค์, อัญชนา ลักษณ์วิรามสิริ และธนากร ปักษา. (2563). การจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อความสุขของผู้สูงวัย (รายงานวิจัย). หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
พัชนี เชยจรรยา. (2559). รูปแบบการใช้ประโยชน์ และปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีการสื่อสารของผู้สูงอายุไทย. วารสารจันทรเกษมสาร, 22(43), 121–135.
เพ็ญศรี ฉิรินัง. (2566). การขับเคลื่อนงานบริหารทรัพยากรมนุษย์สู่ดิจิทัล. วารสารบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 6(1), 45–56.
พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. (2537, 2 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 111 ตอนที่ 53 ก. หน้า 11–37.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (ม.ป.ป). ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลในมิติของคนพิการและผู้สูงอายุในไทย. https://www.depa.or.th/th/article-view/inequality-disabled-and-elderly-people-digital
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2567). การสำรวจประชากรสูงวัยในประเทศไทย พ.ศ. 2567. สรุปผลที่สำคัญการมีการใช้ไอซีทีของผู้สูงอายุ พ.ศ. 2567. https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20250808094119_78 142.pdf
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ.2561-2580). https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T0001.PDF
สิริกานต์ แก้วคงทอง, กรกมล จึงสำราญ, สุชาดา กลางสอน, จุฑามาส ตั้งจิตบำรุง, วีระเทพปทุมเจริญวัฒนา, วรรัตน์ ปทุมเจริญวัฒนา, สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล และระวี จูฑศฤงค์.(2566). การศึกษาทักษะและสมรรถนะที่จำเป็น สำหรับผู้สูงอายุประเทศไทยในยุคดิจิทัล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 5(2), 33–57.
ภาษาอังกฤษ
Mohan, R., Saleem, F., Voderhobli, K., & Sheikh-Akbari, A. (2024). Ensuring sustainable digital Inclusion among the elderly: A comprehensive analysis. Sustainability, 16(17), 7485.
Shams-Ghahfarokhi, Z. (2025). Challenges in health and technological literacy of older adults: A qualitative study in Isfahan. BMC Geriatrics, 25, Article 247.