ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีจิตบริการของพนักงานนวด
คำสำคัญ:
จิตบริการ, กิจกรรมกลุ่ม, พนักงานนวดบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาจิตบริการของพนักงานนวด 2) เปรียบเทียบจิตบริการ ของกลุ่มทดลอง ระยะก่อนและหลังการทดลอง และ 3) เปรียบเทียบจิตบริการระยะหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบวิจัยกึ่งทดลอง ประชากร คือ พนักงานนวด ทำงานที่ร้านนวดไทยที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการจากสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่ ในเชตตำบลท่าศาลาและตำบลศรีเกิด กลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random sampling) โดยแบ่งกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมกลุ่ม โดยจัดกิจกรรมทั้งหมด 7 ครั้ง และแบบสอบถามจิตบริการ มีค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ .95 และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการทดลอง พนักงานนวดกลุ่มทดลองมีคะแนนจิตบริการสูงกว่าก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 2) หลังการทดลอง พนักงานนวดกลุ่มทดลองมีคะแนนจิตบริการสูงกว่าพนักงานนวดกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กนรรธพร แสงฮาด. (2567). ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
กมลมาศ สุริยวรรณ. (2563). ผลของกิจกรรมกลุ่มด้านจิตวิทยาเชิงบวกเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะที่เข้มแข็ง ด้านพลังใจของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเห็น. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ)
เกษวดี พุทธภูมิพิทักษ์, จารุวรรณ แดงบุบผา, และอลงกต ยะไวทย์. (2566). สมรรถนะจิตบริการแบบไทยที่โดดเด่นเพื่อการพัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและจิตบริการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 14(1), 1–15.
เฉลิมขวัญ สิงห์วี. (2560). ผลของโปรแกรมกลุ่มสัมพันธ์ต่อการทำงานเป็นทีม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).
ชมพู เนินหาด, ดาราวรรณ รองเมือง, ปาลีรัญญ์ ฐาสิรสวัสดิ์, และนุชนาถ ประกาศ. (2561). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมจิตบริการของบุคลากรสายสนับสนุน วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(3), 1–12.
จันทิมา เมฆลอย, สุกัญญา หนูศรีแก้ว, ปาลิดา ดงภูยาว, สุรางค์ โสภาจารีย์, ศรัญญา บายศรี, และกุหลาบ สีชื่น. (2563). พฤติกรรมและจิตบริการกับผู้มารับบริการในงานสาธิตแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก. [รายงานผลการดำเนินงาน]. กลุ่มงานสาธิตแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก.
ทรายแก้ว ก๋องแก้ว, อุรปรีย์ เกิดในมงคล, และนวลฉวี ประเสริฐสุข. (2560). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนา การปฏิบัติตนต่อเพื่อนต่างเพศอย่างเหมาะสมของนักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเทศบาล 2 วัดเสนหา (สมัครพลผดุง). วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 1–15.
ธัชมนต์ แพรแก้ว. (2559). การใช้กิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 4 กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
ประภัสสร สมสถาน. (2562). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะจิตบริการของนักศึกษามหาวิทยาลัยพายัพ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
มูหามะซูบีดี สอมอนิอามะ. (2564). ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการปรับตัวทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
มูหามะซูบีดี สอมอนิอามะ, และประยุทธ ไทยธานี. (2565). ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการปรับตัวทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารราชพฤกษ์, 20(1), 1–12.
สุกัญญา จันได. (2561). การพัฒนาโมเดลการวัดจิตบริการของนักศึกษาวิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
สมชาย นวลกลาง. (2568). แผนการจัดกิจกรรมกลุ่มของผู้นำนักศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
อมรา ครองแก้ว, และชฎาพร ไชยติรดาภรณ์. (2561). แนวทางการพัฒนาจิตบริการของพนักงานสายสนับสนุน. [รายงานวิจัย]. งานวิเทศสัมพันธ์และกิจการอาเซียน มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
