MANAGEMENT FOR RESOURCE MOBILIZATION OF EDUCATIONAL INSTITUTIONS UNDER THE BURIRAM PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Keywords:
Administration, Mobilize resources, Educational InstitutionAbstract
This research aims to 1) study resource mobilization management in educational institutions, 2) compare the opinions of personnel regarding resource mobilization management in educational institutions, categorized by position, work experience, and school size, and 3) study approaches to promoting resource mobilization management in educational institutions. The research sample consisted of 322 school administrators and teachers in primary schools under the Buriram Primary Educational Service Area Office, academic year 2025. The sample size was determined using the Krejcie-Morgan table, and stratified random sampling was used. The research instruments were a 5-level Likert scale questionnaire and interviews. The questionnaires had a content validity index between 0.80-1.00 and a reliability coefficient of 0.86. The statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, and Scheffé's pairwise comparison test.
The research findings revealed that:
- Regarding the management of resource mobilization in educational management by schools under the Buriram Primary Educational Service Area Office 1, the overall level of opinion was found to be high, and in each aspect, the level of opinion was also high.
- A comparison of opinions regarding resource mobilization management in schools under the Buriram Primary Educational Service Area Office 1, categorized by position, work experience, and school size, showed no overall difference.
- Guidelines for Promoting Resource Mobilization Management in Educational Institutions under the Buriram Primary Educational Service Area Office 1: This involves integrating seven key areas for effective educational resource mobilization: resource management, leadership, participation, trust, motivation, legal frameworks, and public relations. This is coupled with thorough and transparent planning and continuous evaluation.
References
ขัตติยา ด้วงสำราญ. (2564). ศึกษาความสัมพันธ์ภาวะผู้นำของผู้บริหารกับการระดมทรัพยากรของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศิลปการจัดการ. 5(2).
จุฑารัตน์ เรณุมาน. (2565). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลกเขต 3. ใน การค้นคว้าอิสระ สาขาวิชาบริหารการจัดการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ณรงค์ฤทธิ์ ประทุมชัย. (2564). ได้ศึกษาแนวทางการพัฒนาการระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการศึกษาในโรงเรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาบริหารการจัดการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
มัณฑนา คำเลิศ (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการระดมทรัพยากรเพื่อส่งเสริมการจัดการศึกษาของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. ใน
วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา วิทยาลัยนครราชสีมา
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). รูปแบบการระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ. สำนักงานการศึกษาประถม
ศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. (2568). สำนักงานการศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1 เรียกใช้เมื่อ 18 ธันวาคม 2568 จาก https://www.brm1.go.th/
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
