EDUCATIONAL RESOURCE MANAGEMENT IN SCHOOLS PROVIDING EXPANDED EDUCATIONAL OPPORTUNITIES, UNDER THE SURIN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Keywords:
Resource management, Education, Schools for underprivileged childrenAbstract
This study aimed to (1) examine the state of educational resource management in opportunity expansion schools, (2) compare personnel’s opinions toward such management, and (3) propose guidelines for improving educational resource management in opportunity expansion schools under the Surin Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 292 school administrators and teachers, determined using Krejcie and Morgan’s sample size table and selected through stratified random sampling. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire, with an index of item-objective congruence (IOC) ranging from 0.80 to 1.00 and an overall reliability coefficient of 0.91. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and F-test.
The findings were as follows:
Overall, the level of educational resource management in opportunity expansion schools was at a high level. When considered by aspect, human resource management had the highest mean score, while facility management had the lowest.
The comparison of personnel’s opinions on educational resource management, classified by position, educational level, and work experience, revealed no statistically significant differences overall. However, a statistically significant difference at the .05 level was found in the aspect of financial/budget resource management.
The proposed guidelines for enhancing educational resource management should focus on four key areas: (1) human resource management, (2) financial/budget management, (3) materials and equipment management, and (4) facility management.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
จุฑารัตน์ เรณุมาน. (2565). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลกเขต 3. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จันทรานี สงวนนามนาม. (2551). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.
จันทิมา อัชชะสวัสดิ์ (2556). การระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการในโรงเรียนประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ ปร.ด. (การบริหารการศึกษา). นครปฐม: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศิลปกร.
จันทรานี สงวนนาม. (2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บุ๊ค พอยท์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2548). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีด.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2564). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
ภาณุพงศ์ หล้าแหล้. (2565).การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์.
ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
สุรชัย พัฒนกิจ. (2560). ความคิดเห็นของบุคลากรต่อการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. ใน การค้นคว้าอิสระ ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, วิทยาลัยทองสุข.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2564). การบริหารเชิงกลยุทธ์และธรรมาภิบาลในองค์กรสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: ประสิทธิ์การพิมพ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1 .(2567). การบริหารสถานศึกษา.สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1 นโยบายสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล ปี 2563. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซ็นจูรี่จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). สภาวะการศึกษาไทย ปี 2561/2562 : การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
SWU eJournals System. 2562. เรียกใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2568. จาก SWU eJournals System.
