COMMUNITY-BASED APPROACHES TO ENHANCING WELL-BEING AMONG OLDER ADULTS
Keywords:
well-being, well-being elevation, elderly well-being, community-based approachAbstract
This research aims to study the enhancement of well-being among the elderly using a community-based approach and to develop guidelines for improving the well-being of the elderly in the community as part of the Quality of Life Development and Employment Promotion Center for the Elderly in Jampa Wai Subdistrict, Phayao Province. The sample group consists of 66 elderly individuals from the Quality of Life Development and Employment Promotion Center for the Elderly in Jampa Wai Subdistrict, selected based on the sample size table by Krejcie and Morgan (1970) and chosen through purposive sampling. This research employs a mixed-methods approach. The research instruments include questionnaires, interviews, and evaluation forms for suitability and feasibility. Quantitative data were analyzed using frequency, mean, and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis and data classification.
The research findings revealed that: 1) The elevation of elderly well-being using a community-based approach was overall at a high level. The dimensions with the highest means were spiritual well-being and mental well-being. The dimension with the lowest mean was physical well-being. 2) Guidelines for elevating elderly well-being using a community-based approach consisted of 5 guidelines and 23 implementation methods: 2.1) Elevating spiritual well-being to create life value using a community-based approach with 7 implementation methods; 2.2) Elevating mental well-being to create happiness using a community-based approach with 6 implementation methods; 2.3) Elevating intellectual well-being for learning using a community-based approach with 3 implementation methods; 2.4) Elevating social well-being to build relationships using a community-based approach with 4 implementation methods; and 2.5) Elevating physical well-being for strength using a community-based approach with 3 implementation methods.
References
จิรฐา อัคนิทัต, ดารุณี เหลืองวรกิจ และวิภารัตน์ ชมดง. (2560). สุขภาวะของผู้สูงอายุใน ประเทศไทย: โอกาสสําคัญทางการตลาด. วารสารเซนต์จอห์น, 23(32), 87-107.
บุญโรม สุวรรณพาหุ อรัญญา ตุ้ยคำภีร์ และวรรณี แกมเกตุ. (2556). สุขภาวะของวัยรุ่น: กรอบมโนทัศน์และเครื่องมือประเมินทางจิตวิทยา. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 19(2), 127-138.
ปัณณทัต บนขุนทด วิราพร สืบสุนทร และสิรินทรา ฟูตระกูล. (2569). การส่งเสริมสุขภาพ ผู้สูงอายุ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน: บทบาทพยาบาลชุมชนและข้อเสนอเชิง นโยบาย. วารสารการศึกษาและวิจัยการสาธารณสุข, 4(1), 19-32.
ประภาส ปาลี. (2567). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุโดยใช้ชุมชนเป็นฐานสู่การสร้างเสริมสุขภาพดีตามวิถีชุมชน. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 7(2), 482 – 502.
ทิพรัตน์ สิทธิวงศ์, และรักษิต สุทธิพงษ์. (2567). ผลของกิจกรรมทางกายต่อระบบประสาทใน ผู้สูงอายุ.วารสารเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ, 20(1), 75–84.
พึงรัก ริยะขัน และนนทชา ชัยทวิชธานันท์. (2568). การพัฒนาระบบสุขภาวะของผู้สูงอายุอย่างยั่งยืนโดยใช้ทุนชุมชนเป็นฐานในเขตพื้นที่เมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 5(1), 140 – 154.
เมธาวี อื้ออารีย์กุล และ กุณฑลทิพย พานิชภักดิ์. (2563). สุขภาวะทางใจของผู้อยู่อาศัยในที่อยู่อาศัย: การทบทวนวรรณกรรมและข้อเสนอแนะ. วารสารสาระศาสตร์, 3(2563), 557- 570.
สายทิพย์ เป็นคุณ พระมหาวิโรจน์ คุตตวีโร สงัด เชียนจันทึก พระเมธาวินัยรส และสายันห์ อินนันใจ . (2565). นวัตกรรมเชิงชุมชนสำหรับดูแลสุขภาวะผู้สูงอายุโดยใช้ครอบครัวและวัดเป็นฐานในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(9), 373 – 384.
สิริยากร สิงห์เสนา และอาแว มะแส. (2565). สุขภาวะและการสร้างเสริมสุขภาวะผู้สูงอายุในชุมชน กรณีศึกษา ชุมชนศรีฐาน ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร, 25(2), 80-98.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2567). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ.2567. https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/ survey_detail/2025/20241209145003_27188.pdf.
อรทัย วลีวงศ์. (12 กุมภาพันธ์ 2564). Good Health and Well-being เมื่อนิยามของ สุขภาพดี’ไม่ได้หยุดอยู่แค่ร่างกายแข็งแรง. https://www.sdgmove.com /2021/01/25/sdg-updates-good-health-and-well-being/
Beadle-Brown, Murphy, & DiTerlizzi. (2009). Quality of life for the camberwell cohort. Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities, 22 (2009), 380-390.
Flecky, K. (2011). Foundations of service learning. Jones and Bartlett. https://samples. jbpub.com /9780763759582/59582_ch01_final.pdf
Krejcie, R. & Morgan, D. (1970). “Determining sample sizes for research activities.” Educational and Psychological Measurement 30, 607-610.
Melaville, A., Berg, A. C., & Blank, M. J. (2006). Community-based learning: Engaging students for success and citizenship. Washington: Coalition for Community Schools.
Myers J. E., Sweeney, T. J., & Witmer, J. M. (2000). The wheel of wellness forcounseling: A holistic model for treatment planning. Journal of Counseling and development, 78(3), 251-266.
O'Donnell M. P. (1989). Definition of health promotion: Part III: Expanding the definition. American journal of health promotion : AJHP, 3(3), 5. https://doi.org/10.4278/0890-1171-3.3.5
PPTV Online. (17 มีนาคม 2568). สุขภาวะคืออะไร? วิธีการรักษาสมดุลระหว่างกายและใจเพื่อสุขภาวะที่ดี. https://www.pptvhd36.com/news/%E0%B9%84% E0%B8%A5%E0%B8%9F%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B9 %84%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B9%8C/244924.
Wichai Thienthavorn. (2012). A new health promotion textbook [In Thai]. Bangkok: Office of Printing Works of the War Veterans Organization.
