PUBLIC POLICY COMMUNICATION MANAGEMENT THROUGH SOCIAL MEDIA IN HENAN PROVINCE, PEOPLE'S REPUBLIC OF CHINA
Keywords:
Policy Communication, Social Media, Henan Province, Government Communication ManagementAbstract
This study aims to (1) examine and explicate the forms, management processes, and communication strategies employed in the dissemination of public policy in Henan Province through social media, and (2) investigate the levels of perception, satisfaction, and expectations of Henan residents toward such policy communication. A mixed-methods research design was adopted. The quantitative component involved data collection from 500 Henan residents who actively use social media, using a structured questionnaire. The data were analyzed using descriptive statistics, one-way analysis of variance (ANOVA), and Pearson’s correlation coefficient, with the level of statistical significance set at .05. The qualitative component comprised in-depth interviews with key stakeholders involved in public policy communication, providing complementary insights into the institutional practices and strategic dimensions of policy dissemination.
The findings indicate that Henan Province has developed a systematic approach to public policy communication through social media by strategically selecting platforms in accordance with specific objectives: Weibo is used for breaking news and strategic policy communication, WeChat for in-depth content and public service delivery, and Douyin for the promotion of tourism and creative culture. This approach is complemented by the development of integrated digital service platforms, such as Yu Shi Ban, as well as collaboration with online key opinion leaders (KOLs) to enhance public reach. In terms of governance, policy communication is managed through a centralized, top–down structure under the supervision of the Communist Party, ensuring consistency and coherence in messaging. At the same time, digital platforms provide channels for public feedback and expression, reflecting an adaptation toward two-way communication in the digital era. Quantitative findings further reveal that citizens report relatively high levels of policy awareness, satisfaction, and expectations, particularly among frequent social media users. Nevertheless, disparities in
References
ทินพันธ์ นาคะตะ. (2525). การวิเคราะห์นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฤดีพร ผ่องสุภาพ. (2551). ความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อกิจกรรมในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุบ้านธรรมปกรณ์ เชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศุภนนท์ ฤทมณทรี และคณะ. (2566). การสื่อสารนโยบายเศรษฐกิจของรัฐบาลผ่านสื่อออนไลน์ในเครือข่ายของกรมประชาสัมพันธ์. Journal of Social Science and Cultural, 7(5), 224–241.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2550). นโยบายสาธารณะ: แนวคิด ทฤษฎี และกระบวนการ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เอกกร มีสุข, วิทยาธร ท่อแก้ว, และกานต์ บุญศิริ. (2563). รูปแบบการสื่อสารผลการดำเนินงานตามนโยบายการพัฒนาท้องถิ่นด้วยเฟซบุ๊กของเทศบาลตำบลเขานิพันธ์ อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(3), 59–78.
Anderson, J. E. (1975). Public policymaking (1st ed.). Holt, Rinehart and Winston.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
DataReportal. (2025). Global social media statistics – Top platforms by monthly. https://datareportal.com/reports/global-digital-overview.
Dye, T. R. (2013). Understanding public policy (14th ed.). Pearson Education.
Encyclopaedia Britannica. (2025). Henan – Government, society, economy. In Encyclopaedia Britannica Online. Retrieved June 26, 2025, from https://www.britannica.com/place/Henan/Government-and-society
Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing public relations. Holt, Rinehart and Winston.
Grunig, J. E., Grunig, L. A., & Dozier, D. M. (2002). Excellent public relations and effective organizations: A study of communication management in three countries. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Habermas, J. (1989). The structural transformation of the public sphere: An inquiry into a category of bourgeois society. MIT Press.
Lasswell, H. D., and Kaplan, A. (1970). Power and society: A framework for political inquiry. Yale University Press.
Nagel, S. S. (1987). Public policy: Goals, means, and methods. St. Martin's Press.
Policy Watch Thai PBS. (2566). Policy Watch สะพานเชื่อม นโยบาย-สาธารณะ เพื่อการมีส่วนร่วม. เข้าถึงได้จาก https://policywatch.thaipbs.or.th
Van Dijck, J., and Poell, T. (2013). Understanding social media logic. Media and Communication, 1(1), 2–14.
