A CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF FACTORS INFLUENCING LOW-CARBON MANAGEMENT OF THE ROAD TRANSPORT INDUSTRY BUSINESSES IN THAILAND FOR SUSTAINABILITY
Keywords:
Low-carbon management, Organizational communication, Climate sustainability development, Transport management efficiency, Green transportationAbstract
The objectives of this research were 1) to study the direct and indirect influences of organizational communication, transport management efficiency, green transportation, and climate sustainability development on low-carbon management of the road transport industry businesses in Thailand for sustainability, and 2) to develop a casual relationship model of factors influencing low-carbon management of the road transport industry businesses in Thailand for sustainability. The study applied a mixed-method research approach by using an exploratory sequential design consisting of two phases. For the first phase, a quantitative study was conducted by collecting data from 600 operational employees in transportation at 53 distribution centers across Thailand through multistage sampling. The data was analyzed by using the LISREL program to test hypotheses and examine the structural equation model. For the second phase, a qualitative study was performed through in-depth interviews with 15 key participants selected through purposive sampling.
The findings revealed that 1) organizational communication had both direct and indirect effects on low-carbon management. The following influential factors were shown in descending order as climate sustainability development, transport management efficiency, and green transportation 2) The developed models were comprised of three main groups of latent variables.The first group was external latent variable organizational communication. The second group was internal latent variables mediators climate sustainability development, transport management efficiency, and green transportation. The last group was internal latent dependent variable low-carbon management. Evaluation of model appropriateness with empirical data found that the p-value was 0.064, which exceeded the significance level (α = 0.05). It showed that the model was consistent with the empirical data.
References
กุลพรภัสร์ วงศ์มาจารภิญญา, สุขุมพงศ์ ชาญนุวงศ์, ธนชาติ ประทุมสวัสดิ์ และ ปกรณ์ ปรีชาภรณ์. (2567). รูปแบบการจัดการยุคใหม่ที่ส่งผลต่อการพัฒนาองค์การอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา บริษัท ไทย สมายล์ บัส จำกัด. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(4), 2297-2313.
กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ และ ทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช. (2567). การนำนโยบาย กทมปลอดคาร์บอน (BMA Net Zero) ไปปฏิบัติ" หรือในภาษาอังกฤษคือ "BMA NET ZERO POLICY IMPLEMENTATION. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 13(3), 17-29.
คำนาย อภิปรัชญาสกุล (2559). การขนส่งสินค้าในงานโลจิสติกส์. กรุงเทพฯ: บริษัท โฟกัสมีเดีย แอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.
จักรกฤษณ์ พงษ์ไธสง และคณะ. (2566). รูปแบบพลังงานของประเทศไทย: เส้นทางสู่ความเป็นกลางทางคาร์บอน ปี 2050. International Journal of Energy Economics and Policy, 2023, 13(1), 489-500.
ชวลิต จันคันธา และ พุฒิพงศ์ ชยันโต. (2567). การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร กรณีศึกษา SME อุตสาหกรรมแฟชั่น. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 62-75.
ชาญชัย จิตเหล่าอาพร, จิดาภา ถิรศิริกุล และ สกล สุขส่งเสริมชัย. (2565). การพัฒนาที่ยั่งยืน: บทวิเคราะห์แนวคิดและบทบาทของรัฐในยุคเศรษฐกิจสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ.
ชุติเดช มั่นคงธรรม และ ชณิชา หมอยาดี. (2565). การสร้างรูปแบบการวัดประสิทธิภาพการปล่อยคาร์บอนฟุตพริ้นท์ในกิจกรรมคลังสินค้า. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ, 18(2), 73 – 82.
ณัชพิมพ์ บุญก่อน และ วรินทร์ วงษ์มณี. (2564). การเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการต้นทุนในกระบวนการขนส่งสินค้า กรณีศึกษา บริษัท ABC Logistics จากัด. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ มหาวิทยาลัยรังสิต ครั้งที่ 19, 688-697.
ณัฐพล ยิ่งยวด และ ปัญญวัฒน์ จุฑามาศ. (2567). การสื่อสารภายในองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทางานภายในองค์กร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1285-1293.
ธนาคารกรุงไทย. (2565). แนวทางการจัดการคาร์บอนต่ำและการลดก๊าซเรือนกระจกเพื่อรองรับความท้าทายด้านภูมิอากาศและเศรษฐกิจในอนาคต. กรุงเทพฯ.
ธนาคารออมสิน. (2566). โลจิสติกส์สีเขียว (Green Logistics): การจัดการโลจิสติกส์ที่มุ่งเน้นลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ.
นลินี จรรยาวัฒนานนท์ และ กวิน มุสิกา. (2567). การสื่อสารเพื่อสร้างความตระหนักรู้ ส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้บริโภคหันมาใช้รถยนต์ไฟฟ้า. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 3(2), 137-166.
นวพร เหลืองยวง และ สุพรรณนิกา วัฒนะ. (2565). การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร กรณีศึกษา โรงงานอุตสาหกรรมผลิตเครื่องดื่ม. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ครั้งที่ 23, 201-212.
นิรารุณ จเดชาลุง. (2568). การพัฒนาสู่โลจิสติกส์สีเขียว: แนวทางการบริหารจัดการกิจกรรมโลจิสติกส์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โลจิสติกส์สีเขียว.
มงคล หอทอง. (2560). การติดต่อสื่อสารในองค์การ: แนวทางการบริหารและการจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์องค์การวิชาการ.
รักกิจ ศิริวัฒน์. (2560). การสื่อสารในองค์การ: แนวคิดและทิศทางการบริหารสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิทยพัฒน์.
วิฑูรย์ สิมะโชคดี. (2560). ประสิทธิภาพของการขนส่ง. กรุงเทพฯ: สมาคมการขนส่งแห่งประเทศไทย.
สำนักงานนโยบายและพลังงาน. (2567). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน: แนวทางสู่การพัฒนาที่ครอบคลุมทุกมิติของโลก.
สถาบันวิจัยพลังงาน. (2563). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs). กรุงเทพฯ: สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน).
สุวิมล ตั้งประเสริฐ. (2560). การสื่อสารในองค์การ: ทฤษฎีและรูปแบบการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิชาการบริหารธุรกิจ.
สุนันทา บุญประคองและ สุรพร อ่อนพุทธา. (2567). พฤติกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมของพนักงานในองค์กรภาครัฐแห่งหนึ่ง. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), 1-17.
เสฏฐวุฒิ เอกรัตนวัฒน์, นพคุณ แสงเขียว, ธนาธร เกรอตและ พีรภพ จอมทอง. (2567). การวิเคราะห์ปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากพฤติกรรมการขับขี่รถยนต์ด้วยวิธีการถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณกรณีศึกษาบริษัทตัวอย่าง. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 12(2), 87-95.
องค์การสหประชาชาติ. (2567). รายงานภาวะโลกร้อนและภาวะโลกเดือด (Global Boiling): ผลกระทบและการรับมือของประชาคมโลก. นิวยอร์ก: องค์การสหประชาชาติ.
อรอนงค์ สวัสดิ์บุรี. (2558). ทิศทางการติดต่อสื่อสารในองค์การตามแนวคิดทฤษฎีการจัดการแบบดั้งเดิม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การจัดการและการสื่อสาร.
Atech Logistics. (2566). การขับเคลื่อนสู่ระบบคาร์บอนต่ำเป็นพันธกิจธุรกิจในศตวรรษที่ 21.กรุงเทพฯ.
B.S. Express. (2567). แนวทางและประโยชน์ของการขนส่งคาร์บอนต่ำในภาคโลจิสติกส์. B.S. Express.
Banister, D. (2019). Transport Planning. Oxford: Elsevier.
Bo Yu. (2023). Optimization of multimodal transportation path selection under low-carbon and time-schedule situation. Journal of BCP Business & Management. Volume 48, 205-212.
CCUS. (2567). การดักจับ การใช้ประโยชน์ และการกักเก็บคาร์บอน (Carbon Capture, Utilization and Storage: CCUS). ศูนย์ดักจับและจัดการคาร์บอนแห่งชาติ.
Chowdhury, A. R. (2022). Improve your communication skills: top 10 ways to communicate in 2022. Retrieved June 29, 2022, from iimskills.com
Creswell, J. W., and Clark, V. L. P. (2023). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (5th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
European Commission. (2023). Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM). Retrieved from https://climate.ec.europa.eu.
Fang, K. (2020). Internal communication and organizational effectiveness. New York: Business Expert Press.
He, X., Li, Y., and Wang, Z. (2022). Green logistics for sustainable development: addressing global warming and environmental degradation. Journal of International Air Transport Association.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Litman, T. (2021). Sustainable Transport Development. Washington: Island Press.
Khan, M., and Zhang, Y. (2021). Green logistics and sustainable supply chain management: A review. Journal of Cleaner Production, 295, 126660. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.
Mahmoud, N. (2021). Cost Management in Transportation. Chicago: University of Chicago Press.
McKinnon, A. (2018). Technology & Automation in Transport. London: Routledge.
