GUIDELINES FOR PROMOTING AND DEVELOPING THE POTENTIAL OF CREATIVE TOURISM IN CHANTHABURI PROVINCE
Keywords:
Potential development, creative tourism, community context of Chanthaburi ProvinceAbstract
This research aimed to study the guidelines for promoting creative tourism potential in Chanthaburi Province. The researcher used a mixed-method research methodology between qualitative research and quantitative research. The qualitative research consisted of in-depth interviews with 31 government officials, private sector, academics, community leaders, and local entrepreneurs. Content analysis included the Third National Tourism Plan 2023-2027, the Tourism Development Zone Action Plan and Map of Tourist Cities (Zoning), the Eastern Seaboard Tourism Development Zone (Active Beach) 2021-2025, the Chanthaburi Provincial Development Plan 2023-2027, and quantitative research. Data were collected from 400 Thai tourists visiting Chanthaburi Province.
The results revealed that Chanthaburi has six approaches to promoting creative tourism potential: 1) Creative tourism resource conservation; 2) Creative tourism personnel development; 3) Creative tourism marketing communication and promotion; 4) Creative tourism participation promotion; 5) Creative tourism infrastructure, facilities, and safety development; and 6) Creative tourism activity development. The findings of this research can be applied as operational guidelines for promoting and developing the potential of creative tourism in Chanthaburi Province for government agencies, the private sector, communities, and entrepreneurs involved in sustainable creative tourism development in Chanthaburi Province.
References
กาญจนา แก้วเทพ, นักวิจัย, ปาริชาต สถาปิตานนท์, นักวิจัย, จารุณี สุวรรณรัศมี, นักวิจัย และ จันทิมา สระทองพูล, นักวิจัย (2548). การสื่อสารเพื่อชุมชน. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ณฐพัชร์ ไชยทิพย์. (2560). การสื่อสารเพื่อการพัฒนาสินค้าเชิงวัฒนธรรมมอย่างยั่งยืนในพื้นที่
ตำบลเข็กน้อย จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารอารยธรรมศึกษาโขง-สาละวิน, 8(1), 167-195
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2542). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. เชียงใหม่: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ประภาศรี สวัสดิ์อำไพรักษ์ (2545) การประชาสัมพันธ์ในอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ในเอกสารการสอนชุดวิชาการจัดการธุรกิจในแหล่งท่องเที่ยว หน่วยที่ 12 หน้า 273-282 นนทบุรี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชาวิทยาการจัดการ
พจนา สวนศรี. (2546). คู่มือการจัดการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุเทพ: โครงการท่องเที่ยวเพื่อชีวิตและธรรมชาติ.
ภัทร์อาภรณ์ เอี่ยมวิริยาวัฒน์. (2561). การพัฒนายุทธศาสตร์เพื่อยกระดับชุมชนสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของชุมชนบ้านน้ำพุร้อน อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภัยมณี แก้วสง่า, นิศาชล จำนงศรี. (2555). การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ : ทางเลือกใหม่ของการท่องเที่ยวไทย. Suranaree J. Soc. Sci. 6 (1), 93-111.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2553).การสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาและสังคมแห่งชาติ.(2562).แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (2564-2569).กรุงเทพฯ : สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดจันทบุรี. (2565). สถิตินักท่องเที่ยวจังหวัดจันทบุรี ปี 2566. (ออนไลน์). แหล่งที่มา : https://chanthaburi. mots.go.th.
อานนท์ หวังสว่างกุล. (2559). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวนานาชาติต่อสื่อออนไลน์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัจฉรา ศรีพันธ์. (2555). กลยุทธ์การสื่อสารแบบการมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 7 เล่มที่ 1 เดือนตุลาคม 2554 – เดือนมีนาคม 2555.
Booyens, I., & Rogerson, C. M. (2015). Creative tourism in Cape Town: An innovation perspective. In Urban Forum, 26(4), 405-424.


