ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา

Ploychompoo Emin; Chanchai  Wongsirasawat; Orasa  Jaruentham

Authors

Ploychompu Em-in Master of Education Program in Educational Administrative Innovation, Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage Pathum Thani Province, Thailand
Chanchai Wongsirasawat Associate Professor of Faculty of Education, Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage Pathum Thani Province, Thailand
Orasa Jaruentham Associate Professor of Faculty of Education, Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage Pathum Thani Province, Thailand

Keywords:

Learning organization, Corporate strategy, Organizational structure, Management

Abstract

This research aimed to 1) study the status of learning organizations of educational institutions under the Office of the Primary Education Area, 2) study the factors affecting the status of learning organizations of educational institutions under the Office of the Primary Education Area. The sample of 400 school administrators under the Office of the Primary Education Area for the 2023 academic year was determined using Yamane’s formula for a known population. The research instrument was a questionnaire with a reliability value of .96. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and stepwise multiple regression analysis. The research results found that:

The status of learning organizations of educational institutions under the Office of the Primary Education Area was at a high level overall When considering each aspect, all aspects were at a high level, with the aspect with the highest mean value Organizational change learning dynamics, and knowledge management , respectively.
The factors of being a learning organization of educational institutions under the Office of the Primary Educational Service Area were overall at a high level. When considering each aspect, all aspects were at a high level. The aspects with the highest average values were organizational strategy, organizational structure, and management, respectively.

References

ขวัญรุ่ง อยู่ใจเย็น. (2556). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในจังหวัดเพชรบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

ดารัตน์ เนื่องอ้น. (2554). การศึกษาสภาพความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนดรุณาราชบุรี สังกัดสำนักงานบริหารคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี เขต 1 [สารนิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้าน

จอมบึง]. มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.

ธีระ รุญเจริญ. (2548). สู่ความเป็นผู้บริหารมืออาชีพ. ข้าวฟ่าง.

นครินศร์ จับจิตต์. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระนครศรีอยุธยา. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10, ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.

พัชรกันย์ เมธาอัครเกียรติ. (2561). การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของนักงาน

คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมนุษยศาสตร์, 2(2), 11.

พลธาวิน วัชรทรธำรงค์, & ศศินันท์ ศิริธาดากุลพัฒน์. (2565). ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนบ้านสวนอุดมวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 5(3), 128.

เปรมศิริ เนื้อเย็น. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

เมธาวี คำภูลา. (2564). แนวทางการพัฒนาการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดหนองบัวลำภู. วารสารมหา

จุฬานาครทรรศน์, 8(2), 355.

รุ่งนภา ดำเกิงลัภนวณิช. (2564). องค์การแห่งนวัตกรรมและองค์การแห่งการเรียนรู้ที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานตามสมรรถนะหลักของบุคลากรของธนาคารพาณิชย์

แห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2564–2565. สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). พิมพลักษณ์.

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดขอนแก่น. (2561). แผนการศึกษาแห่งชาติ (พ.ศ. 2560–2564).

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2562). การบริหารการเปลี่ยนแปลงในสถานศึกษา. ตักสิลาการพิมพ์.

สุวิมล ติรกานันท์. (2546). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์: องค์กรสู่การปฏิบัติ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วีรยา สัจจะเขตต์. (2564). การพัฒนาแนวทางการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5 [วิทยานิพนธ์

ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2001). Educational administration: Theory, research, and practice (6th ed.). McGraw-Hill.

Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2004). Educational dministration: Concepts and practices. adsworth/Thomson Learning.

Marquardt, M. J. (1996). Building the learning organization: A systems approach

to quantum improvement and global success. McGraw-Hill.

Robbins, S. P., & Coulter, M. (2012). Management (12th ed.). Pearson Education.

Watkins, K. E., & Marsick, V. J. (2003). Demonstrating the value of an organization’s learning culture: The dimensions of the learning organization questionnaire. Advances in Developing Human Resources,

(2), 132–151. https://doi.org/10.1177/1523422303005002002