A FACTOR OF RELATIONSHIP BETWEEN CONFLICT MANAGEMENT OF ADMINISTRATORS WITH SCHOOL EFFECTIVENESS UNDER THE SECONDARY EDUCATION SERVICE AREA OFFICE, SONGKHLA SATUN
Keywords:
Conflict Management, Effectiveness of School, School AdministratorAbstract
The objectives of this independent study were to: 1) Study the conflict management of school administrators under the Secondary Education Service Area Office, Songkhla, Satun 2) Study the effectiveness of the schools under the
Secondary Education Service Area Office, Songkhla, Satun and 3) Study the conflict management of administrators that affect the effectiveness of the schools under the Secondary Education Service Area Office, Songkhla, Satun. The sample group consisted of 3 3 5 teachers in schools under the Secondary Education Service Area Office, Songkhla, Satun in the 2025 academic year. The samples were randomly drawn using stratified random sampling based on the size of the schools. The tool used was a questionnaire, which was a checklist items and a 5-level rating scale with a reliability value of 0.933. The statistics used were percentage, mean, standard deviation, and multiple regression coefficients analysis using the stepwise method.
The results revealed that: 1) The Conflict management of school administrators under the Secondary Education Service Area Office, Songkhla, Satun, were at a moderate level in a whole aspect. 2) The effectiveness of the schools under the Secondary Education Service Area Office, Songkhla, Satun, in the whole aspect, was at a high level. 3) The conflict management approaches of school administrators that significantly affected the effectiveness of the schools included collaboration (X2), avoidance (X4), and compromise (X3). The predictive equation can be written as follows:
= 2.049 + .477 (X2) - .175 (X4) + .146 (X3)
= .540 (X2) - .216 (X4) + .195 (X3)
References
กฎกระทรวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2561. (2561). ราชกิจจานุเบกษา. 135 (ตอนที่ 11 ก)
จันทรานี สงวนนาม. (2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). บุ๊คพอยท์.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2557). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. ตีรณสาร.
จีราลักษณ์ วงษ์แก้ว. (2562). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ธิดารัตน์, กลิ่นสุคนธ์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2556). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยบูรพา.
พจนีย์ มั่งคั่ง. (2560). ทฤษฎี หลักการ และกระบวนทัศน์ในการบริหารการศึกษา. ทริปเปิ้ลกรุ๊ป.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพ.ศ.2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่74 ก.
พเยีย มูหะหมัด. (2557). วิธีการบริหารความขัดแย้งของผู้บริหาร ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ภารดี อนันต์นาวี. (2557). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). มนตรี จำกัด.
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561-2580). (2561). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135 ตอนที่ 82 หน้า 1.
รังสิวุฒิ ป่าโสม. (2556). การบริหารความขัดแย้งกับประสิทธิผลของสถานศึกษา ในอำเภอองครักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
รุ่งนภา กระสังข์. (2559). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. (งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
วารุณี เทียนทอง. (2559). องค์ประกอบของประสิทธิผลสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุทิสา ชีวัน. (2558). การจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2546). พฤติกรรมผู้นำทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). ไทยวัฒนาพานิช.
อนุสรา สิงห์โต. (2561). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยบูรพา.
อรุณรัตน์ แดงกระจ่าง. (2557). การบริหารความขัดแย้งที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานตามพันธกิจในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
อุทุมพร จามรมานและคณะ. (2553). การควบคุม การวัดประเมินและการจัดการเรียนรู้. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Coser, L. A. (1965). The functions of social conflict. Free Press.
Fullan, M. (2001). The New Meaning of Educational Change. Routledge.
Mott, P., E. (1972). The characteristics of effective organizations. Harper and Row.
Krejcie R. V. & Morgan D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Rahim, M., A. (1992). Relationships of leader power to compliance and satisfaction with supervision: Evidence from a national sample of managers. Journal of Management. 15(4), 545-556.
Thomas, K. W., & Kilmann, R. H. (1987). Conflict management skills and organization. McGraw-Hill.
Wayne K.Hoy & Cecil G.Miskel. (2013). Educational Administration theory, Research and Practice (9th Edition). McGraw-Hill.
