ELEMENTS OF QUALITY ORGANIZATIONAL CULTURE IN THE DIGITAL AGE OF EDUCATIONAL OPPORTUNITY EXPANSION SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF THE BASIC EDUCATION COMMISSION
Keywords:
Quality Organizational Culture, Digital Era, Schools Expanding Educational OpportunitiesAbstract
This research aimed to study the components of quality organizational culture in the digital age of the extended educational opportunity schools under the Office of the Basic Education Commission. The sample group for the research consisted of 258 school administrators and 258 head teachers, totaling 516 people, in the extended educational opportunity schools under the Office of the Basic Education Commission in 8 provinces of the upper northern region. The instruments used to collect data for this research were questionnaires. The statistics used for data analysis included percentages, frequency distributions, means, standard deviations, and confirmatory factor analysis (CFA).
The research results found that the results of the analysis of the 5 latent one by one were as follows: 1. Collaboration The statistical value measuring the consistency of the specified confirmatory factor model with the empirical data was within the specified criteria. (CMIN/df=2.482, CFI=0.950, IFI=0.951, RMR=0.045, RMSEA=0.047 and a p-value of Chi-square = 0.000) 2. In terms of driven organization by data and technology, the statistical value measuring the goodness of the confirmatory component model specified with empirical data is within the specified criteria (CMIN/df=2.337, CFI=0.937, IFI=0.938, RMR=0.036, RMSEA=0.044 and a p-value of Chi-square = 0.000) 3. In terms of digital skills and mindset, the statistical value measuring the goodness of the confirmatory component model is within the specified criteria. (CMIN/df=2.399, CFI=0.948, IFI=0.948, RMR=0.045, RMSEA=0.038 and the p-value of Chi-square = 0.000) 4. In terms of creativity and innovation, the statistical value measuring the goodness of the confirmatory component model was within the specified criteria. (CMIN/df=2.256, CFI=0.947, IFI=0.948, RMR=0.036, RMSEA=0.042 and the p-value of Chi-square = 0.000) 5. In terms of agility and changeability, the statistical value measuring the goodness of the confirmatory component model was within the specified criteria. (CMIN/df=2.890, CFI=0.928, IFI=0.907, RMR=0.025, RMSEA=0.036 and p-value of Chi-square = 0.000)
References
เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ. (2567). BA รวมเรื่องราวการจัดการธุรกิจ. สืบค้นจาก http://www.iok2u.com/article/business-administrator/ba-business-management
จันทร์จิรา จูมพลหล้า และคณะ. (2557). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการกรณีศึกษา: รูปแบบความสำเร็จการจัดการศึกษาโรงเรียนขนาดเล็กในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. อุดรธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ณัฏฐณิชา โคทังคะ. (2561). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ธนชาติ นุ่มนนท์. (2559). ปี 2015 จะเป็นปีเริ่มต้นของ Big Data Analytics. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2559, จาก https://thanachart.org/2015/01/02/ปี-2015-จะเป็นปี เริ่มต้นของ-big/
นุตริยา จิตตารมย์. (2557). ภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อวัฒนธรรม องค์การของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษา เขต 11 (ภาคนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
พิชญา สดชื่นจิตต์ และคณะ. (2556). เสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กรเพื่อสร้างความเข้มแข็งอย่าง ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: บริษัท เอพีเอ็ม กรุ๊ป โซลูชั่น จำกัด.
เพียงกานต์ พวงยอม. (2558). ทิศทางการนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาปฐมวัยใน ทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2560–2569). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภานุรุจ คงศิริวัฒนา. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะวัฒนธรรมองค์กรดิจิทัล ของบริษัท พีทีที ดิจิตอล โซลูชั่น จำกัด. ใน งานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 12 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม (หน้า 2167–2182). นครปฐม, ประเทศไทย.
วิจิตร ศรีสะอ้าน. (2556). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหาร. สืบค้นจาก http://members.thai.net/intira/article_theorymgr01.html
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). คู่มือแผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2564–2565). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุมาลี ปาปะโม. (2565). ผลกระทบของวัฒนธรรมองค์กรดิจิทัลต่อความสำเร็จขององค์กรธุรกิจสื่อโฆษณาในประเทศไทย. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 12(4), 99–113.
อนุพงษ์ อินฟ้าแสง. (2559). วัฒนธรรมองค์กร: ปัจจัยสู่ความสำเร็จ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยฟาร์อิสเทอร์น, 10(4), 35–46.
อภินันท์ จันตะนี. (2565). วัฒนธรรมองค์กรในยุคดิจิทัล. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตหนองคาย.
Capgemini. (2017). World wealth report 2010. Capgemini orldwide. https://www.capgemini.com/resources/world-wealth-report-2010/
Denison. (1990). Corporate culture and organizational effectiveness. John Wiley & Sons.
Denning. (2019). ProPelled: The effects of grants on graduation, earnings, and welfare. American Economic Journal: Applied Economics, 11(3), 193–224.
James, C. S., Santora, J. C., & Cooper, B. (2008). Building a climate for innovation through transformational leadership and organizational culture. Journal of Leadership and Organizational Studies, 15(2), 145–158.
Jasrif Teguh, M. (2022). The impact of digital organizational culture and digital capability on organizational performance through digital innovation mediation in the COVID-19 era: A study on Indonesian pharmaceutical SOEs. Jurnal Pengurusan, 66, 95–107. https://doi.org/10.17576/pengurusan-2022-66-08
Kocak, S. (2022). Characteristics in digital organizational culture: A literature review. Institute of Computer Science, University of Applied Science Ruhr West.
Kowalski, T. J. (2009). Need to address evidence-based practice in educational administration. Educational Administration Quarterly, 45(3), 351–374.
Sasin Executive Education. (2016). ความเป็นเลิศในการบริการ. https://exceed.sasin.edu/wp-content/uploads/2016/04/SE-TH.pdf
The World Bank. (2009). World development report 2009: Reshaping economic geography. World Bank. ttp://hdl.handle.net/10986/5991
