THE STUDY OF RECREATIONAL ACTIVITIES BEHAVIORS OF STUDENTS AT THE DEMONSTRATION SCHOOL OF SRINAKHARINWIROT UNIVERSITY, PRASARNMIT (SECONDARY)
Keywords:
Behavior, Recreational Activities, StudentAbstract
The purpose of this research was to study the Recreation Activities Behaviors of Students at the Demonstration School of Srinakharinwirot University, Prasarnmit (Secondary). This study employed a survey research methodology. The sample consisted of 356 students from Grades 7 to 12 (Mathayom 1–6) in the academic year 2024. The research instrument was a questionnaire on students' recreational behaviors. Data were analyzed using mean and standard deviation. The results showed that, overall, students exhibited a high level of participation in recreational activities (𝑥̄ = 3.82, S.D. = 0.79). The most frequently engaged activities were hobbies (𝑥̄ = 4.42, S.D. = 0.84), such as playing computer games, online games, card games, dressing up in cosplay, using social media (Facebook, Line, TikTok), stamp collecting, cooking, photography, flower arrangement, toy collecting, pet keeping, gardening, handicrafts, and design-related activities. The second most common type of activity was music and singing (𝑥̄ = 4.16, S.D. = 1.06), including singing, listening to music, playing musical instruments, songwriting, composing, and music arrangement. The least engaged activity was voluntary services (𝑥̄ = 3.38, S.D. = 1.25), such as blood donation, community development, volunteer support, and other charitable services.
References
กรมพลศึกษา สำนักนันทนาการ. (2568). แผนปฏิบัติการด้านนันทนาการ ระยะที่ 4 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพฯ: กรมพลศึกษา.
เก่งกาจ เกลี้ยงแก้ว. (2561). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมนันทนาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. ในปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาพื้นฐานทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธัชชัย วุฒิกลชัย. (2566). ความสัมพันธ์ของการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการกับการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม). ในปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการจัดการกีฬาและนันทนาการ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปภณ มะโน. (2561). ผลโปรแกรมนันทนาการที่มีต่อการกัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม). ใน ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการจัดการกีฬาและนันทนาการ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พนม เกตุมาน. (2550). พัฒนาการวัยรุ่น (Adolescent Development). เรียกใช้เมื่อ 8 มกราคม 2566 จาก http://psyclin.co.th/new_page_56.html.
พิชญ์ภัชกัญจน์ ปานเผือก. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา: ศึกษาเฉพาะกรณี นักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมี บุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
สมจิตต์ สุพรรณทัสน์. (2542). พฤติกรรมและการเปลี่ยนแปลง เอกสารการสอนชุดวิชาสุขศึกษา (หน่วยที่ 1-7). นนทบุรี: สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สุพิชญา พันธ์เดช. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. บึงกาฬ: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุรพล พะยอมแย้ม. (2545). จิตวิทยาอุตสาหกรรม. กาญจนบุรี: สำนักพิมพ์ธรรมเมธี-สหายพัฒนาการพิมพ์.
อัยลดา หอมไม่หาย. (2562). พฤติกรรมการปฏิบัติกิจกรรมนันทนาการที่ส่งผลต่อความสุขของนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม). ในปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการจัดการกีฬาและนันทนาการ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Bloom, B. S., Hastings, J. T., และ George, F. M. (1971). Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw-Hill.
Chubb, M. (1981). One third of our time?: An introduction to recreation behaviour and resources. New Jersey: Wiley.
Cronbach, L. J. (1984). Essentials of psychological testing (4th ed.). New York, NY: Harper & Row.
Katarzyna Grebosz-Haring. (2018). Effects of group singing versus group music listening on hospitalizwd children and adolescents with mental disorders: A pilot study. Heliyon, 4(9).
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
