THE RESULTS OF THE TRANSFORMATION IN THE INNER SELF OF MALE JUVENILES IN OBSERVATION AND PROTECTION TRAINING CENTERS AFTER PARTICIPATING IN THEATRE FOR LEARNING PROGRAM
Keywords:
Theater for Learning, Self-Esteem, Juveniles Observation and Protection Training Centers, Transformative LearningAbstract
This research article aimed to study the effects of the Theatre program on the transformation of inner self and self-esteem of male juveniles in observation and protection training centers. Using the research and development approach as action research with male youth level 5. The research instruments used were Theatre programs, in-depth interviews, learning diaries, behavioral observation forms, and self-esteem scales. Data were collected before and after participation in the activity, using both qualitative and quantitative data analysis. The research found that the youth had changed their inner selves, were aware of their abilities, were ready to face problems, and loved themselves. And had significantly higher levels of self-esteem, with 70% at a high level and 30% at a moderate level. Youth believe in their development. Drama for learning programs help youth understand their thoughts and feelings, live with others confidently, determine their future, overcome their fears, and realize their worth.
References
คนึงนิจ วิหคมาตย์. (2552). การมองตนเองในภาวะคืนสู่ครอบครัวและสังคมของเด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำในศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน. ใน วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชัยวัฒน์ วงษ์อาษา. (ม.ป.ป.). การเห็นคุณค่าในตนเอง. เรียกใช้เมื่อ 19 ธันวาคม 2566 จากhttp://ns2.ph.mahidol.ac.th/phklb/knowledgefiles/Selfteem.pdf
ณัฐพล แก้วเกิด, วรรณดี สุทธินรากร และอุทุมพร อินทจักร. (2564). พฤติกรรมแห่งความผิดพลาดและความต้องการในอาชีพของเด็กและเยาวชนในศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนชาย. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 15(1), 223-235.
นาธาเนียนล แบรนเดน. (2559). How to Raise Your Self-esteem [พลังแห่งการเพิ่มความ นับถือตัวเอง]. OMG Book.
ปริทรรศ ศิลปกิจ และอรวรรณ ศิลปกิจ. (2559). คุณสมบัติทางจิตมิติของแบบวัดความภาคภูมิใจในตนเอง ของ Rosenberg ในเยาวชนไทย. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศ ไทย, 24(1), 15-28.
ภูริทัต สิงหเสม. (2560). แบบแผนการถูกล่วงละเมิดทางอารมณ์ของเยาวชนไทยที่กระทำผิด. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วานิช คล้ายสงคราม. (2562, 23 กรกฎาคม). ผู้ตรวจราชการกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน รักษาการผู้อำนวยการศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน เขต 4 ขอนแก่น. สนทนากลุ่ม.
สถาบันอาศรมศิลป์และศูนย์จิตตปัญญา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2561). การเรียนรู้แบบองค์รวม.การประชุมทางวิชาการระพีเสวนาและจิตตปัญญาศึกษา ประจำปี 2561. สภาคริสตจักรในประเทศไทยกรุงเทพ.
สุดารัตน์ วรบัณฑิต. (2561, 29 พฤศจิกายน). นักวิชาการอบรมและฝึกวิชาชีพชำนาญการ. สัมภาษณ์.
Barnet-Lopez, S. Pérez-Testor, S. Cabedo-Sanromà, J. Guillermo R. Oviedo, & Guerra-Balic, M. (2016). Dance/Movement Therapy and emotional well- being for adults with Intellectual Disabilities, The Arts in Psychotherapy, 51, 10-16.
Felsman, P. M. Seifert, C. Sinco, B. & A. Himle, J (2023). Reducing social anxiety and intolerance of uncertainty in adolescents with improvisational theatre. The Arts in Psychotherapy, 82, 1-8.
Fernández-Aguayoa, S & Pino-Justeb, M. (2018). Drama therapy and theater as an intervention tool: Bibliometric analysis of programs based on drama therapy and theater. The Arts in Psychotherapy, 59, 83-93
Fortier, Mark. (2016). Theory/Theatre: An Introduction (3 ed.). Routledge.
Mezirow, J. (2003). Transformative learning as discourse. Journal of transformative education, 1(1), 58 – 63.
