การมีส่วนร่วมทางการเมืองตามหลักพุทธธรรมของพลเมือง
คำสำคัญ:
พลเมืองตามวิถีประชาธิปไตย, การมีส่วนร่วมทางการเมือง, หลักพุทธธรรมบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมทางการเมืองตามหลักพุทธธรรมของพลเมืองอันเป็นรูปแบบหนึ่งตามหลักการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ซึ่งเป็นการปกครองของประชาชนโดยประชาชนและเพื่อประชาชน โดยรัฐมีหน้าที่ส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนมีโอกาสเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมือง บนพื้นฐานการเป็นพลเมืองตามวิถีประชาธิปไตยด้วยการเคารพสิทธิและเสรีภาพของผู้อื่น เคารพความแตกต่าง เคารพกติกา ยึดหลักความเสมอภาค และรับผิดชอบต่อสังคมในการมีส่วนร่วม
ทั้งพลเมืองต้องมีความรู้ความเข้าใจการมีส่วนร่วมทางการเมือง การรับรู้ข่าวสารทางการเมือง อุดมการณ์ทางการเมือง อย่างเหมาะสม และมีการปลูกจิตสำนึกหรือตระหนักในบทบาทหน้าที่ และการแสดงออกทางด้านการเมืองอย่างเหมาะสม หากนำหลักสาราณียธรรมมาใช้ส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของพลเมืองจะเป็นการวางพื้นฐานสำคัญในการก่อให้เกิดความเข้าใจในระบอบประชาธิปไตยด้วยหลักพุทธธรรม สร้างปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับคนในชุมชน
สร้างค่านิยมของพลเมืองตามวิถีประชาธิปไตยให้มีความสามัคคี ลดความขัดแย้ง ตลอดจน
เกิดการพัฒนาชุมชนให้เข้มแข็ง
เอกสารอ้างอิง
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และถวิลวดี บุรีกุล. (2548). ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม=Participatory Democracy. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
ธีรวุฒิ โศภิษฐิกุล. (2543). การเมืองการปกครองของไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ก.พล (1996).
จรูญ สุภาพ. (2538). ลัทธิการเมืองและเศรษฐกิจเปรียบเทียบ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2524). รัฐศาสตร์พัฒนาการและแนวทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ศรีอนันต์.
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2548). แนวคิดว่าด้วยความเป็นพลเมือง. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
สมบัติ ธํารงธัญวงศ์. (2549). การเมืองการปกครองไทย: พ.ศ.1762-2500. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.
พรรชรนันท์ สายจันดี, ธรรรมนิตย์ วราภรณ์ และชัยยศ จินารัตน์. (2565). การรับรู้ทางการเมือง การกล่อมเกลาทางการเมือง และการมีส่วนร่วมทางการเมือง ของเยาวชนในประเทศไทย. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(1), 26-40.
สิริมาส หมื่นสาย, ธนาภรณ แสวงทอง และภวัต พัฒนนิภากร. (2565). กลยุทธการสื่อสารทางการเมืองของนโยบายประชานิยม. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(3), 383-395.
รพีพร ธงทอง. (2564). การมีส่วนร่วมทางการเมืองสมัยใหม่ของเด็กและเยาวชน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 16(1), 27-40.
เกียรติศักดิ์ หวันหยี และจิดาภา ถิรศิริกุล. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนกรณีศึกษาเยาวชนในอำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(1), 215-226.
ฟื้น ดอกบัว. (2544). ศาสนาเปรียบเทียบ. (พิมพ์ครั้งที่4). กรุงเทพฯ: โสภณการพิมพ์.
อำนาจ บัวศิริ. (2561). วัคซีนชาวพุทธไทย : การศึกษาพระพุทธศาสนาสู่คนรุ่นใหม่กับ
การแก้ไขปัญหาสังคมไทยด้วยงานวิจัยพุทธศาสตร์. วารสารธรรมธารา, 4(2), 2-32.


