การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1
คำสำคัญ:
การบริหารทรัพยากร, การศึกษา, โรงเรียนขยายโอกาสบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มุ่งหมายเพื่อ (1) วิเคราะห์สภาพการบริหารทรัพยากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส (2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของบุคลากรที่มีต่อการบริหารดังกล่าว และ (3) เสนอแนวทางในการพัฒนาการบริหารทรัพยากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน รวมจำนวน 292 คน ซึ่งได้มาจากการกำหนดขนาดตัวอย่างตามเกณฑ์ของเครจซี่และมอร์แกน และใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.80–1.00 และค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.91 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวน (F-test)
ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้
- ระดับการบริหารทรัพยากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการบริหารทรัพยากรบุคคลมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ขณะที่ด้านการบริหารทรัพยากรอาคารสถานที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
- การเปรียบเทียบความคิดเห็นของบุคลากรต่อการบริหารทรัพยากรทางการศึกษา เมื่อจำแนกตามตำแหน่ง ระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน พบว่า โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ด้านการบริหารทรัพยากรงบประมาณมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
- แนวทางในการพัฒนาการบริหารทรัพยากรทางการศึกษา ควรมุ่งเน้นการดำเนินงานใน 4 มิติสำคัญ ได้แก่ (1) การบริหารทรัพยากรบุคคล (2) การบริหารงบประมาณ (3) การจัดการทรัพยากรวัสดุและอุปกรณ์ และ (4) การบริหารจัดการด้านอาคารสถานที่
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
จุฑารัตน์ เรณุมาน. (2565). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลกเขต 3. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จันทรานี สงวนนามนาม. (2551). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.
จันทิมา อัชชะสวัสดิ์ (2556). การระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการในโรงเรียนประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ ปร.ด. (การบริหารการศึกษา). นครปฐม: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศิลปกร.
จันทรานี สงวนนาม. (2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บุ๊ค พอยท์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2548). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีด.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2564). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
ภาณุพงศ์ หล้าแหล้. (2565).การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์.
ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
สุรชัย พัฒนกิจ. (2560). ความคิดเห็นของบุคลากรต่อการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. ใน การค้นคว้าอิสระ ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, วิทยาลัยทองสุข.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2564). การบริหารเชิงกลยุทธ์และธรรมาภิบาลในองค์กรสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: ประสิทธิ์การพิมพ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1 .(2567). การบริหารสถานศึกษา.สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1 นโยบายสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล ปี 2563. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซ็นจูรี่จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). สภาวะการศึกษาไทย ปี 2561/2562 : การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
SWU eJournals System. 2562. เรียกใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2568. จาก SWU eJournals System.
