การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเชิงบูรณาการของภาครัฐเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งในการป้องกันและแก้ไขปัญหารถยนต์หลุดจำนำในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การบริหารจัดการเชิงบูรณาการ, การบริหารจัดการภาครัฐ, รถยนต์หลุดจำนำบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพปัญหาและสาเหตุของปัญหารถยนต์หลุดจำนำในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 2. วิเคราะห์ข้อจำกัดและอุปสรรคของการบริหารจัดการเชิงบูรณาการของหน่วยงานภาครัฐ และ 3. พัฒนาแนวทางการบริหารจัดการภาครัฐเชิงบูรณาการที่เหมาะสมในการป้องกันและแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยมีกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 คน คัดเลือกด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจงและแบบลูกโซ่ ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หน่วยงานภาครัฐ เจ้าหน้าที่สถาบันการเงิน ผู้ประกอบการตลาดรถยนต์มือสอง และประชาชนที่มีประสบการณ์เกี่ยวข้องกับปัญหารถยนต์หลุดจำนำ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม และการวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงธีมและตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยเทคนิคสามเส้า
ผลการวิจัยพบว่า ปัญหารถยนต์หลุดจำนำในพื้นที่กรุงเทพมหานครเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างที่เกิดจากปัจจัยด้านเศรษฐกิจ หนี้ครัวเรือน ช่องโหว่ทางกฎหมาย และการขาดการบูรณาการข้อมูลระหว่างหน่วยงานภาครัฐ โดยภาครัฐยังมีข้อจำกัดสำคัญ ได้แก่ การขาดฐานข้อมูลกลาง การทำงานแบบแยกส่วน และกฎหมายที่ไม่ทันต่อรูปแบบอาชญากรรมที่เปลี่ยนแปลงไป ผลการวิจัยเสนอแนวทางการบริหารจัดการเชิงบูรณาการ 5 ประการ ได้แก่ การจัดตั้งหน่วยงานกลาง การพัฒนาระบบฐานข้อมูลร่วม การปรับปรุงกฎหมายและการกำกับดูแล การสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน และการให้ความรู้แก่ประชาชน เพื่อยุติวงจรปัญหารถยนต์หลุดจำนำอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กรมการขนส่งทางบก. (2566). รายงานประจำปี 2565 กรมการขนส่งทางบก. กระทรวง คมนาคม. https://www.dlt.go.th/th/annual-report
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานภาวะเศรษฐกิจและการเงินไทย ปี 2566. https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/reports/economic- and-financial-report.html
ไทยโพสต์. (2566, 3 สิงหาคม). รวบ 2 ตัวการใหญ่ แก๊งสวมทะเบียนรถเจาะข้อมูลระบบขนส่ง ยึดของกลาง 65 คัน 77 ล้าน. https://www.thaipost.net/criminality- news/424857/
พิชญ์สินี คำไพโรจน์, เกรียงศักดิ์ ทองดี, และ ปัญจดี อยู่สุข. (2021). การรับรู้กฎหมายและ พฤติกรรมเสี่ยงในการซื้อขายรถยนต์มือสองของผู้บริโภคไทย. วารสารกฎหมายและ สังคม, 6(1), 77–94.
รุ่งโรจน์ สมประสงค์. (2022). ข้อจำกัดการบังคับใช้กฎหมายในคดีที่เกี่ยวข้องกับรถยนต์ผิด กฎหมาย. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 15(1), 91–108.
วรรษยา เผือกงาม, และ สุวิชา เป้าอารีย์. (2568). การศึกษาปัญหาอาชญากรรมรถยนต์หลุด จำนำในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 34(1), 1–20.
วิลาสินี พรหมมาศ. (2020). ปัจจัยที่มีผลต่อการตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมทรัพย์สินจาก ธุรกรรมรถหลุดจำนำ. วารสารอาชญาวิทยาไทย, 5(2), 34–49.
ศรายุทธ กิตติคุณ. (2021). ปัญหาความล่าช้าในการติดตามรถยนต์เช่าซื้อที่ผิดสัญญา. วารสาร วิจัยตำรวจ, 7(2), 55–70.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2567). ทิศทางตลาดสินเชื่อรถยนต์ปี 2567: ความท้าทายจากหนี้ ครัวเรือนสูงและรถยนต์ไฟฟ้า. https://www.kasikornresearch.com/th/
analysis/details/car-loan-outlook-2024
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2565). สถิติคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยี ประจำปี งบประมาณ 2565. กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง. https://www.cib.go.th/
statistic
อรทัย กุลพิพัฒน์, สมคิด พงศ์สุวรรณ, และ วรางคณา ชัยมงคล. (2022). ปัญหาการตรวจสอบ ข้อมูลกรรมสิทธิ์รถยนต์ในตลาดรถมือสองไทย. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ร่วมสมัย, 10(2), 45–60.
Bryson, J. M., Crosby, B. C., & Bloomberg, L. (2021). Public value governance. Oxford University Press.
Christensen, T., & Lægreid, P. (2023). The whole-of-government approach and public sector integration: Contemporary developments and future challenges. International Journal of Public Administration, 46(6), 455– 469.
https://doi.org/10.1080/01900692.2022.2041397
Cornish, D. B., & Clarke, R. V. (1986). The reasoning criminal: Rational choice perspectives on offending. Springer-Verlag.
Cui, T., & Osborne, S. P. (2022). Unpacking value destruction at the intersection between public and private value. Public Administration. Advance online publication. https://doi.org/10.1111/padm.12850
Miller, A., Huang, L., & Roberts, T. (2022). Auto finance fraud and digital early detection systems: An empirical study of U.S. lenders. International Journal of Financial Crime, 29(4), 1243–1260. https://doi.org/
1108/IJFC-03-2022-0041
