แนวทางการพัฒนาธุรกิจนันทนาการของกรุงเทพมหานครในปี 2569

ผู้แต่ง

  • นารีรัตน์ แสงมาน คณะการท่องเที่ยวและอุตสหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
  • ณัฐวรรธน์ พงษ์เพ็ชร คณะการท่องเที่ยวและอุตสหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

คำสำคัญ:

ธุรกิจนันทนาการ, คุณภาพชีวิตเมือง, เศรษฐกิจสร้างสรรค์, การพัฒนาเมือง, กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเสนอแนวทางการพัฒนาธุรกิจนันทนาการของกรุงเทพมหานครในปี 2569 ภายใต้บริบทการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ที่มุ่งเน้นคุณภาพชีวิตของประชาชน เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และเศรษฐกิจประสบการณ์ การศึกษาใช้การทบทวนวรรณกรรมและการวิเคราะห์เชิงแนวคิดจากงานวิจัยด้าน Urban Recreation, Leisure Studies และ Quality of Urban Life ร่วมกับกรอบแนวคิดเศรษฐกิจประสบการณ์ เพื่ออธิบายบทบาทของธุรกิจนันทนาการต่อเมืองขนาดใหญ่ ผลการศึกษาพบว่า ธุรกิจนันทนาการมีบทบาทสำคัญต่อการยกระดับสุขภาวะ ความสัมพันธ์ทางสังคม และความน่าอยู่ของเมือง โดยเฉพาะในบริบทของกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นเมืองที่มีความหนาแน่นสูง แนวทางการพัฒนาที่เหมาะสมประกอบด้วย การพัฒนากิจกรรมนันทนาการเฉพาะบุคคล การลงทุนในเทคโนโลยีประสบการณ์ การทำการตลาดบนฐานไลฟ์สไตล์เมืองผ่านกลยุทธ์ Micro-influencer และการสร้างชุมชนผู้ใช้บริการเพื่อเสริมสร้างความยั่งยืนทางธุรกิจ นอกจากนี้ ยังเสนอแนวทางเชิงนโยบาย ได้แก่ การเพิ่มพื้นที่สีเขียวเมือง การสนับสนุนธุรกิจสร้างสรรค์ และการส่งเสริมเขตเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการบูรณาการมิติด้านเศรษฐกิจ ประสบการณ์ เทคโนโลยี และการวางแผนเมือง เป็นปัจจัยสำคัญต่อการพัฒนาธุรกิจนันทนาการและการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

เกสาวดี เชี่ยวชาญ. (2557). นันทนาการกับคุณภาพชีวิตของประชาชนเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กิตติพงษ์ ศรีสุข, และวราภรณ์ ธนกิจ. (2562). การพัฒนาพื้นที่นันทนาการเพื่อส่งเสริมสุขภาวะในเขตเมือง. วารสารการพัฒนาเมือง, 14(2), 45–62.

นิรมัย คุ้มรักษา, และอัจจิมา ศิริพิบูลย์ผล. (2560). บทบาทพื้นที่สาธารณะต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในเมืองใหญ่. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 43(1), 89–108.

สุรีย์พร จันทร์ดี, และคณะ. (2563). เมืองน่าอยู่กับการจัดการพื้นที่นันทนาการในเขตเมือง. วารสารพัฒนาสังคม, 22(3), 1–20.

ทศพร คำผลศิริ, และคณะ. (2560). เศรษฐกิจสร้างสรรค์กับการพัฒนาเมืองในประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์ประยุกต์, 10(1), 55–74.

Florida, R. (2014). The creative class and urban development. New York, NY: Basic Books.

Hall, C. M., & Page, S. J. (2014). The geography of tourism and recreation: Environment, place and space. London, England: Routledge.

OECD. (2022). Creative economy, leisure and urban development. Paris, France: OECD Publishing.

Pine, B. J., & Gilmore, J. H. (2019). The experience economy. Boston, MA: Harvard Business Review Press.

Richards, G. (2017). Cultural tourism and urban recreation. Journal of Urban Affairs, 39(3), 1–15.

UN-Habitat. (2020). World cities report: The value of sustainable urbanization. Nairobi, Kenya: United Nations Human Settlements Programme.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-19

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ