การบริหารจัดการชั้นเรียนเพื่อพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษ โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CREATIVITY-BASED LEARNING)
คำสำคัญ:
การสื่อสารภาษาอังกฤษ, การสอนรูปแบบ CBL, สมรรถนะบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity-based learning) 2) เพื่อประเมินผลงานของผู้เรียนด้านการสื่อสาร ความคิดสร้างสรรค์ และกระบวนการทํางานกลุ่มและ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน(Creativity-based learning)
ผลการศึกษาพบว่า 1) นักเรียนมีทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษจากการแสดงบทบาทสมมติผ่าน Application ต่างๆ อย่างมีความสุข สนุกสนาน ทำให้เกิดเจตคติที่ดีต่อการเรียนภาษาอังกฤษ 2) นักเรียนมีผลงานด้านการสื่อสารที่แสดงออกถึงความคิดสร้างสรรค์โดยใช้ทักษะการทำงานกลุ่ม 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อบรรยากาศการจัดการเรียนการสอนโดยใช้การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity-based learning ) และ 4)จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน(Creativity-based learning ) หรือ CBL5 ขั้นตอน ส่งผลให้เกิดห้องเรียนแบบเชิงรุก (Active classroom) ซึ่งกระตุ้นกระบวนการคิดอย่างอิสระและสร้างแรงบันดาลใจในการกล้าพูดภาษาอังกฤษมากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
เชษฐา พวงหัตถ์. (2553). ภูมิภาคนิยมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้การก่อตัวและพัฒนาการของ อาเซียนและข้อถกเถียงทางทฤษฎี. กรุงเทพฯ: ร่มพฤกษ์.
ดวงกมล อุ่นจิตติ. (2547). รายงานการวิจัยการประเมินการรู้สารสนเทศของนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัย บูรพา. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฏฐ์นรี ฤทธิรัตน์ และธัญภา ชิระมณี. (2557). ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาการพูด ภาษาอังกฤษของนักศึกษาไทย. ในงานประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับ บัณฑิตศึกษาครั้งที่15. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Vijarn Panich. (2012). How to create a lesson for a student in 21st Century. Bangkok : SodsriSaritwong Foundation.
