ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะทางเทคโนโลยีสารสนเทศของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล ในจังหวัดสงขลา
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำดิจิทัล, สมรรถนะทางเทคโนโลยีสารสนเทศ, ทัศนะของผู้บริหารสถานศึกษาและ ครู, ครู, เขตพื้นที่มัธยมศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา (2) ศึกษาสมรรถนะทางเทคโนโลยีสารสนเทศของครู และ (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะทางเทคโนโลยีสารสนเทศของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล ในจังหวัดสงขลา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ข้าราชการครู จำนวน 327 คน จาก 41 โรงเรียน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ตรวจสอบค่าความเที่ยงตรงและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson's Correlation Coefficient)
ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ครอบคลุมด้านการรู้ดิจิทัล การสื่อสาร วิสัยทัศน์ วัฒนธรรมดิจิทัล และการพัฒนาองค์กร
สมรรถนะทางเทคโนโลยีสารสนเทศของครูในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ครอบคลุมการใช้เทคโนโลยีพื้นฐาน การใช้อย่างมีจริยธรรม การประยุกต์ในการสอน และการพัฒนาตนเอง ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับสมรรถนะทางเทคโนโลยีสารสนเทศของครูในสถานศึกษาผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า ภาวะผู้นำดิจิทัลเป็นปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนองค์กรด้านการศึกษาในยุคดิจิทัล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเสริมสร้างสมรรถนะของครูให้สามารถปรับตัวและใช้เทคโนโลยีได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผลการศึกษาสามารถนำไปใช้ประกอบการกำหนดนโยบาย พัฒนาแผนงาน และเป็นแนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรทางการศึกษาอย่างยั่งยืนในบริบทของโลกดิจิทัล
เอกสารอ้างอิง
เกิดศักดิ์ ศิริมาตรยาพันธ์ุ. (2564). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 13. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
จันทร์จิรา เหลาราช. (2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสาร สารสนเทศศาสตร์, 39(4), 1–14.
จิณณวิตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิตรกร จันทร์สุข. (2564). การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียน ขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 1–14.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สิทธิ์ ธีรสรณ์. (2551). การตลาด. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
International Society for Technology in Education (ISTE). (2009). Nationaleducational technology standards for administrators. Washington DC: International Society for Technology in Education (ISTE).
