Directions for the development of welfare and benefits of Chaiyaphum Rajabhat University
Keywords:
Development, Welfare, Personnel benefitsAbstract
This research article aimed to 1) Study the current problems and satisfaction with the welfare programs provided to the personnel of Chaiyaphum Rajabhat University, and 2) Identify guidelines for developing the welfare and benefits systems for the university’s personnel. The research employed a quantitative research methodology. The study area was Chaiyaphum Rajabhat University, and the sample group consisted of 200 academic and supporting staff, determined using Taro Yamane’s formula. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. The research findings revealed that 1. According to Objective 1, the overall satisfaction with the current welfare programs among personnel was at a high to very high level. The highest satisfaction was found in social security welfare, with an average mean of 4.64, particularly in the aspect of comprehensive benefits coverage, which had the highest mean score of 4.91. The lowest satisfaction level was found in the Chaiyaphum Teachers’ Savings Cooperative welfare, with a mean satisfaction score of 3.65, which was still considered high. 2. According to Objective 2, the guidelines for developing welfare and benefits for university personnel indicated that, overall, personnel expressed a very high level of need for welfare improvement in all aspects, with average scores ranging from 4.83 to 4.92. The highest priority was given to social security and health welfare, particularly the expansion of medical reimbursement coverage (including dental care), with an average score of 4.94. The next priority was other welfare programs, such as emergency financial assistance (e.g., marriage, childbirth, or natural disasters), with an average score of 4.93. This was followed by the provident fund, particularly in providing financial literacy and investment planning advice, with an average of 4.90. Lastly, the Chaiyaphum Teachers’ Savings Cooperative welfare, including reducing loan interest rates and improving loan service procedures and processing times, received an equally high level of importance, with an average score of 4.88.
References
กิตติกานต์ เมืองขวัญใจ. (2559). แนวทางการจัดสวัสดิการเพื่อพัฒนาและสร้างแรงจูงใจในการทำงาน ของข้าราชการครู และบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนพานพิทยาคม. วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, เชียงราย.
งานบริหารทรัพยากรบุคคลมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. (2567). รายงานการบริหารทรัพยากรบุคคล ประจำปี 2567. มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
เดชวุฒิ พสุธาตระกูล .(2557). ความต้องการพัฒนาตนเองของบุคลากรเรือนจำกลางชลบุรี. งานนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ธีระเดช ริ้วมงคล. การจัดการทรัพยากรมนุษย์ Human Resource Management, พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2560.
นพดล จรัสศรี. (2563). หลักการบริหารงานบุคคลสำหรับนักบริหาร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 1(2), 74–80.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปองหทัย พึ่งนุ่ม, และ นพพร จันทรนาชู. (2560). การประเมินความต้องการจำเป็นในการจัดสวัสดิการของพนักงานในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐสำหรับประเทศไทย. วารสารศิลปากรศึกษา, 10(2), 269–292.
พัชรินทร์ สุขจิต. (2565). การบริหารสวัสดิการของบุคลากรในมหาวิทยาลัยของรัฐ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ภาณุพงศ์ ภิรมย์การ, และ บุษกร สุขแสน. (2564). แนวทางพัฒนาการจัดสวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูลของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยนครพนม. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(1), 16–30.
อนันต์ บุญสนอง. (2555). อิทธิพลขององค์การแห่งการเรียนรู้และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผล ต่อประสิทธิผลขององค์กร. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 30(1), 140 – 160.
มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. (2566). ข้อบังคับมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ว่าด้วยการบริหารงานบุคคลของพนักงานมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ พ.ศ. 2566.
วชิรวัชร งามละม่อม. (2558). การศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล บรรยากาศองค์การ ความผูกพันต่อองค์กร และความพึงพอใจในงาน ที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สมาน อัศวภูมิ. (2558). การบริหารสำหรับครู (ฉบับปรับปรุง). อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏ อุบลราชธานี.
สุภาวิดา นากรักษา. (2559). ความพึงพอใจต่อสวัสดิการและการบริหารสวัสดิการที่ส่งผลต่อความเหนื่อยล้า ในการทำงานและความผูกพันในวิชาชีพของพยาบาลวิชาชีพ. รายงานการค้นคว้าอิสระ ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมพร แก้วอ่อน. (2564). ความพึงพอใจต่อสวัสดิการของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วารสารครุศาสตร์, 33(2), 112–128.
Armstrong, M., & Taylor, S. (2020). Armstrong’s Handbook of Human Resource Management Practice. London: Kogan Page Publishers.
Berger, C., Blauth, R., Boger, D., Bolster, C., Burchill, G., DuMouchel, W., … Walden, D. (1993). Kano’s methods for understanding customer-defined quality. Center for Quality of Management Journal, 2(4), 3–36.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. New York: John Wiley & Sons.
Kano, N., Seraku, N., Takahashi, F., & Tsuji, S. (1984). Attractive quality and must-be quality. Journal of the Japanese Society for Quality Control, 14(2), 39–48.
Martilla, J. A., & James, J. C. (1977). Importance–Performance Analysis. Journal of Marketing, 41(1), 77–79.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
Witkin, B. R., & Altschuld, J. W. (1995). Planning and conducting needs assessments: A practical guide. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Wongwanich, S., & Wiratchai, N. (2002). Needs assessment research. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
