การใช้รูบริกแบบวิเคราะห์การประเมินการพูดภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะ การสื่อสารของนักศึกษาเอกภาษาอังกฤษ
คำสำคัญ:
รูบริกแบบวิเคราะห์, ประเมินการพูดภาษาอังกฤษ, การสื่อสาร, นักศึกษาเอกภาษาอังกฤษบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูบริกแบบวิเคราะห์ในการประเมินทักษะการพูดภาษาอังกฤษ 2) เพื่อประเมินความสามารถด้านการพูดเพื่อการสื่อสารของนักศึกษา และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการใช้รูบริกแบบวิเคราะห์ เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 วิชาเอกภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ จำนวน 45 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ รูบริกแบบวิเคราะห์สำหรับประเมินทักษะการพูดภาษาอังกฤษซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ ความคล่องแคล่ว ความถูกต้องทางภาษา การใช้คำศัพท์ การออกเสียง และการจัดลำดับเนื้อหา และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า
- 1. นักศึกษามีความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารหลังการใช้รูบริกแบบวิเคราะห์อยู่ในระดับดี โดยมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.16 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.83 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านความคล่องแคล่วมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (= 3.31, S.D. = 0.87) รองลงมา คือ ด้านความถูกต้องทางภาษา (= 3.27, S.D. = 0.75) ด้านการออกเสียง (= 3.27, S.D. = 0.75) ด้านการจัดลำดับเนื้อหาและด้านวาทกรรม ( = 3.07, S.D. = 0.94) และด้านการเลือกใช้คำศัพท์ ( = 2.89, S.D. = 0.78) ตามลำดับ
2. นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการใช้รูบริกแบบวิเคราะห์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.97 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.09 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านความถูกต้องของภาษาในเกณฑ์การประเมิน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 5.00, S.D. = 0.00) รองลงมา คือ ด้านความคล่องแคล่ว ( = 4.99, S.D. = 0.11) และด้านการจัดลำดับเนื้อหาและวาทกรรม ( = 4.99, S.D. = 0.11) ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวปฏิบัติการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ตามกรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็นสากล. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Boud, D., & Falchikov, N. (2006). Aligning assessment with long-term learning. Assessment & Evaluation in Higher Education, 31(4), 399–413. https://doi.org/10.1080/02602930600679050
Brookhart, S. M. (2013). How to create and use rubrics for formative assessment and grading. ASCD.
Brown, H. D. (2004). Language assessment: Principles and classroom practices. Pearson Education.
Brown, H. D., & Abeywickrama, P. (2019). Language assessment: Principles and classroom practices (3rd ed.). Pearson Education.
Canale, M., & Swain, M. (1980). Theoretical bases of communicative approaches to second language teaching and testing. Applied Linguistics, 1(1), 1–47.
Harmer, J. (2015). The practice of English language teaching (5th ed.). Pearson Education.
Hymes, D. (1972). On communicative competence. In J. B. Pride & J. Holmes (Eds.), Sociolinguistics (pp. 269–293). Penguin.
Long, M. H. (1996). The role of the linguistic environment in second language acquisition. In W. C. Ritchie & T. K. Bhatia (Eds.), Handbook of second language acquisition (pp. 413–468). Academic Press.
Mertler, C. A. (2001). Designing scoring rubrics for your classroom. Practical Assessment, Research & Evaluation, 7(25), 1–10.
Moskal, B. M., & Leydens, J. A. (2000). Scoring rubric development: Validity and reliability. Practical Assessment, Research & Evaluation, 7(10). DOI: 10.7275/q7rm-gg74
Panadero, E., & Jonsson, A. (2013). The use of scoring rubrics for formative assessment purposes revisited: A review. Educational Research Review, 9, 129–144. DOI: 10.1016/j.edurev.2013.01.002
Richards, J. C. (2008). Teaching listening and speaking: From theory to practice. Cambridge University Press.
Topping, K. (2009). Peer assessment. Theory Into Practice, 48(1), 20–27. DOI: 10.1080/00405840802577569
Wiggins, G. (1998). Educative assessment: Designing assessments to inform and improve student performance. Jossey-Bass.
Wiggins, G. P., & McTighe, J. (2005). Understanding by design (2nd ed.). ASCD.
