การพัฒนาทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียนโดยใช้แบบฝึกทักษะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนมารีย์อุปถัมภ์ชัยภูมิ
คำสำคัญ:
การอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียน, แบบฝึกทักษะ, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แบบฝึกทักษะ และ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/3 โรงเรียนมารีย์อุปถัมภ์ชัยภูมิ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 31 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยวิธีการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบฝึกทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียน 2) แบบวัดทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียน และ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เพื่อวิเคราะห์ระดับทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียนของนักเรียน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างสัมพันธ์กัน (t-test for Dependent Samples) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียนของนักเรียนโดยภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก (= 2.84, S.D. = 0.32) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ทักษะด้านการอ่านอยู่ในระดับดีมาก (= 2.96, S.D. = 0.14) ทักษะด้านการคิดวิเคราะห์อยู่ในระดับดีมาก (= 2.74, S.D. = 0.44) และทักษะด้านการเขียนอยู่ในระดับดีมาก (= 2.81, S.D. = 0.37) และ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
องค์ความรู้จากการวิจัยครั้งนี้ คือ การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะที่บูรณาการกระบวนการอ่านอย่างมีจุดมุ่งหมาย การคิดวิเคราะห์ การให้ข้อมูลและแสดงความคิดเห็น และการเขียนอย่างมีจุดมุ่งหมาย สามารถพัฒนาทักษะการอ่าน คิดวิเคราะห์ และการเขียนของผู้เรียนได้อย่างเป็นระบบ และส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว.
ฉวีวรรณ ไวพจน์. (2550). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความสามารถในการอ่าน คิดวิเคราะห์ และเขียนสื่อความ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). สุวีริยาสาส์น.
ปัทมาวดี ขันธ์ชัย, พรพันธุ์ เขมคุณาศัย และ สุธาสินี บุญญาพิทักษ์. (2562). การพัฒนานวัตกรรมการสอนทักษะการอ่านคิดวิเคราะห์และเขียนที่เหมาะสมกับผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดชายแดนภาคใต้ [รายงานการวิจัย]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2561). การเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการพัฒนา. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มัลลิกา บุนนาค. (2548). สถิติเพื่อการวิจัยและตัดสินใจ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีซานา อับดุลเลาะ. (2564). การพัฒนาทักษะการอ่านคิดวิเคราะห์และเขียนของนักเรียนโรงเรียนบ้านกรือซอ โดยใช้รูปแบบครูดี (KRU-DEE Model). วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 114–131.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2554). การจัดการเรียนรู้. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุกัญญา ขลิบเงิน. (2564). ผลการพัฒนาทักษะการอ่านคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 14(2), 50–63.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2554). แนวทางการพัฒนาและประเมินการอ่าน คิด วิเคราะห์ และเขียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เอกลักษณ์ เขตจัตุรัส. (2567). มนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัล. วารสารเมธีวิจัย Savant Journal of Social Sciences, 1(3), 25–30.
Sinlarat, P. (2012). Creative education. Chulalongkorn University Press.
