การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • กิตติยศ พริ้งเกษมชัย
  • พัฒน์ศิณ สำเริงรัมย์

คำสำคัญ:

การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาล;, ประชาชน;, เทศบาลเมืองกระนวน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น และ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ประชากรได้แก่ ประชาชนที่อยู่ในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น จาก 6 หมู่บ้าน 11 ชุมชน จำนวน 8,196 คน (เฉพาะผู้มีสิทธิเลือกตั้ง) เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างคำนวณโดยสูตรของ ทาโร ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 399 คน เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า สถิติวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t–test) และการทดสอบค่าเอฟ (F-test) และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ โดยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe/) ผลการวิจัยพบว่า

  1. การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวณ จังหวัดขอนแก่น โดยรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.02) เมื่อพิจารณารายด้านเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ลำดับแรกได้แก่ ด้านหลักความรับผิดชอบ (ค่าเฉลี่ย 4.13) รองลงมาได้แก่ ด้านหลักคุณธรรม (ค่าเฉลี่ย 4.06) ด้านหลักนิติธรรม (ค่าเฉลี่ย 4.06) ด้านหลักการมีส่วนร่วม (ค่าเฉลี่ย 4.04) ด้านหลักความคุ้มค่า (ค่าเฉลี่ย 3.95) และด้านหลักความโปร่งใส (ค่าเฉลี่ย 3.91) ตามลำดับ
  2. ประชาชนที่มีเพศ ระดับการศึกษา และอาชีพต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น ไม่แตกต่างกัน นัยสำคัญทางสถิติ 0.05

ข้อค้นพบจากการวิจัยนี้ การเปลี่ยนผ่านเชิงกลยุทธ์จากการบริหารแบบสั่งการ (Top-down) ไปสู่การบริหารแบบเครือข่ายร่วมมือ (Network Governance) จุดแข็งที่โดดเด่นที่สุดในด้านความรับผิดชอบที่มุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์และการบริการที่เท่าเทียม ขณะที่ด้านความโปร่งใสเป็นประเด็นที่ควรพัฒนาผ่านระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ

เอกสารอ้างอิง

กิตติศักดิ์ ประเสริฐ. (2567). การบริหารภาครัฐและการเปลี่ยนผ่านของการปกครองท้องถิ่นไทย. สำนักพิมพ์วิชาการ.

จิรวัฒน์ มาลาพงษ์. (2566). นวัตกรรมการบริหารภาครัฐเพื่อความโปร่งใสในยุคข้อมูลเปิด. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

เทศบาลเมืองกระนวน. (2568). รายงานสรุปสถิติการร้องเรียนและความพึงพอใจของผู้รับบริการประจำปีงบประมาณ 2567. งานประชาสัมพันธ์ เทศบาลเมืองกระนวน.

ธีรภัทร สุขใจ. (2568). การบริหารจัดการท้องถิ่นในยุคความปกติใหม่: ความท้าทายและทางออก. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ไทย, 21(1), 12-30.

ประเสริฐ แก้วคำ, และคณะ. (2567). การปกครองแบบดิจิทัลและการยกระดับการมีส่วนร่วมของประชาชน. สำนักวิจัยนโยบายสาธารณะ.

พระครูวรธรรมธัช. (2564). การบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการมหาจุฬานครราชสีมา, 6(1), 45-58.

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างระบบบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ. 2542. (2542, 10 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนพิเศษ 63 ง. หน้า 1-5.

วิรัช รัตนศิริ. (2569). เทคโนโลยีดิจิทัลกับการสร้างความคุ้มค่าในรัฐวิสาหกิจและท้องถิ่น. เอกสารประกอบการบรรยายทางวิชาการ.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2560). การบริหารจัดการและการบริหารจัดการที่ดี (Governance and Good Governance). เอ็กซเปอร์เน็ท.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2563). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์และธรรมาภิบาลในหน่วยงานภาครัฐ. เอ็กซเปอร์เน็ท.

สถาพรวงศ์ สุขวิจิตร. (2566). การปกครองแบบร่วมมือกับการจัดการขยะในเทศบาลเขตจังหวัดขอนแก่น. วารสารการบริหารท้องถิ่นไทย, 16(2), 45-62.

สมชาย จันทรศิริ. (2563). ประสิทธิผลการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต, 8(2), 112-125.

สมศักดิ์ ทองดี, และ วิชัย รักไทย. (2568). จากบนลงล่างสู่การปกครองแบบเครือข่าย: กระบวนทัศน์ใหม่สำหรับการบริหารงานอำเภอในประเทศไทย. สถาบันวิจัยนโยบายสาธารณะ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). คู่มือการประเมินเมืองน่าอยู่และหลักธรรมาภิบาล. ก.พ.ร.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2567). มาตรฐานธรรมาภิบาลดิจิทัลและการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. โรงพิมพ์สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2568). แผนภาพรวมรัฐบาลดิจิทัลประเทศไทย พ.ศ. 2568-2572. สพร.

อภิชาต พงษ์ศิริ. (2567). ธรรมาภิบาลดิจิทัล: กลไกการขับเคลื่อนภาครัฐสู่ศตวรรษที่ 21. โรงพิมพ์มติชน.

อัมพร ธำรงลักษณ์. (2565). ธรรมาภิบาลกับการบริหารจัดการภาครัฐในศตวรรษที่ 21. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Bovens, M. (2010). Two Concepts of Accountability: Accountability as a Virtue and as a Mechanism. West European Politics, 33(5), 946-967.

Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector. New York: Plume.

Stoker, G. (2018). Governance as Theory: Five Propositions. International Social Science Journal, 50(155), 17-28.

United Nations Development Programme. (2023). Governance for Sustainable Development. Retrieved from https://www.undp.org/governance

Yamane, T. (1973). Statistic: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-04-2026

รูปแบบการอ้างอิง

พริ้งเกษมชัย ก. ., & สำเริงรัมย์ พ. . (2026). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลเมืองกระนวน อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น. วารสารเมธีวิจัย Savant Journal of Social Sciences, 3(2), 13–28. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/SJ_SS/article/view/3826

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย