ความคิดเห็นของประชาชนต่อการให้บริการของสำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
ความคิดเห็นของประชาชน;, การให้บริการ;, สำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อการให้บริการของสำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการให้บริการของสำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ประชากร คือ ประชาชนที่มาใช้บริการสำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์ ระหว่างเดือน ธันวาคม 2567 - มีนาคม 2568 จำนวน 252 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t–test) และการทดสอบค่าเอฟ (F-test) และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ โดยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe/) ผลการวิจัยพบว่า
- ความคิดเห็นของประชาชนต่อการให้บริการของสำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์ ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ (1) ด้านการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและการช่วยเหลือทางด้านกฎหมาย (2) ด้านการรักษาผลประโยชน์ของรัฐและประชาชน (3) ด้านการสร้างความเชื่อมั่นแก่ประชาชนและหน่วยงานผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการปฏิบัติราชการของพนักงานอัยการ (4) ด้านการตรวจร่างสัญญาหรือเอกสารทางกฎหมายให้กับประชาชน หรือนิติบุคคลที่มิใช่หน่วยงานของรัฐ และ (5) ด้านการอำนวยความยุติธรรมทางอาญา ตามลำดับ
- ประชาชนที่เพศ ระดับการศึกษาและอาชีพต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการให้บริการของสำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์ ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05
ข้อค้นพบจากการวิจัยนี้ ผลการวิจัยไม่ได้เพียงแค่ประเมินความพึงพอใจ แต่ได้เปิดมุมมองใหม่ในการกำหนดบทบาทและแนวทางการทำงานของสำนักงานอัยการส่วนภูมิภาค โดยเน้นการให้บริการเชิงรุก การสร้างความเสมอภาค และการสร้างความไว้วางใจผ่านกลไกที่จับต้องได้
ข้อเสนอแนะที่สำคัญจากการวิจัยคือ องค์กรควรผลักดันนโยบายเชิงรุก และพัฒนารูปแบบการให้บริการทางกฎหมายเคลื่อนที่ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและยกระดับการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมของประชาชนในระดับพื้นที่อย่างเป็นรูปธรรม
เอกสารอ้างอิง
ธัณย์จิรา ศรเกตุ. (2565). คุณภาพการให้บริการของบุคลากรสายสนับสนุน สังกัดสำนักงานอัยการในเขตจังหวัดขอนแก่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].
ศูนย์วิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2566). โครงการศึกษาวิจัยว่าด้วยการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารงานและการอำนวยความยุติธรรมทางอาญาของสำนักงานอัยการสูงสุด. สำนักงานอัยการสูงสุด.
สถาบันนิติวัชร์. (2565). โครงการศึกษาวิจัยว่าด้วยการอำนวยความยุติธรรมโดยพนักงานอัยการแบบมีประชาชนเป็นศูนย์กลาง (Customer-Oriented and People-Centric OAG). สำนักงานอัยการสูงสุด.
สำนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์. (2568). ศูนย์คุ้มครองสิทธิและช่วยเหลือทางกฎหมายและการบังคับคดีจังหวัดบุรีรัมย์. จังหวัดบุรีรัมย์.
สำนักงานอัยการสูงสุด. (2565). แผนพัฒนาองค์กรอัยการ ระยะ 15 ปี (พ.ศ. 2566-2580). โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.
สุนิสา วรรณภักดี และ บุญเหลือ บุบผามาลา. (2566). คุณภาพการให้บริการของสำนักงานอัยการคุ้มครองสิทธิและช่วยเหลือทางกฎหมายและการบังคับคดีจังหวัดหนองบัวลำภู. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering (4th ed.). Routledge.
Google. (2026). Gemini (Advanced version) [Large language model]. https://gemini.google.com/
Moore, M. H. (1995). Creating public value: Strategic management in government. Harvard University Press.
Rhode, D. L. (2004). Access to justice. Oxford University Press.
