ชีวิตที่ดีตามแนวพุทธธรรม: การศึกษาวิเคราะห์เชิงเอกสาร
คำสำคัญ:
ชีวิตที่ดี, พุทธธรรม, ไตรสิกขา, ภาวนา 4, ทิฏฐธัมมิกัตถะบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความหมายและองค์ประกอบของชีวิตที่ดีตามแนวพุทธธรรม 2) เพื่อวิเคราะห์หลักธรรมที่นำไปสู่การเป็นชีวิตที่ดีตามแนวพุทธธรรม และ 3) เพื่อสังเคราะห์แนวทางการสร้างชีวิตที่ดีตามแนวพุทธธรรมสำหรับมนุษย์ในยุคปัจจุบัน รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบการศึกษาวิเคราะห์เอกสาร โดยใช้แนวคิดการพัฒนามนุษย์ตามหลักไตรสิกขาและภาวนา 4 ของ Somdet Phra Buddhaghosacariya (P.A. Payutto) เป็นกรอบการวิจัย ข้อมูลปฐมภูมิ ได้แก่ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับ Mahachulalongkornrajavidyalaya University โดยเฉพาะอังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ได้แก่ ทีฆชาณุสูตรและธัมมัญญูสูตร ส่วนข้อมูลทุติยภูมิ ได้แก่ หนังสือ พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย และ พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหาและนำเสนอแบบพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ชีวิตที่ดีตามแนวพุทธธรรม คือ ชีวิตที่ได้รับการพัฒนาอย่างเป็นองค์รวมทั้งด้านกาย ศีล จิต และปัญญา สามารถพึ่งตนเองได้ มีความสงบ และเกื้อกูลต่อผู้อื่น 2) หลักธรรมที่นำไปสู่ชีวิตที่ดีแบ่งได้เป็น 3 ระดับ ได้แก่ ทิฏฐธัมมิกัตถะ สัมปรายิกัตถะ และปรมัตถะ โดยมีหลักธรรมสำคัญ เช่น ทิฏฐธัมมิกัตถสังวัตตนิกธรรม 4 ไตรสิกขา ภาวนา 4 และสัปปุริสธรรม 7 และ 3) แนวทางการสร้างชีวิตที่ดีสำหรับมนุษย์ยุคปัจจุบัน คือ การพัฒนาตนอย่างต่อเนื่อง เริ่มจากการสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจและความสัมพันธ์ทางสังคมที่ดี นำไปสู่คุณธรรม ความสงบทางจิตใจ และปัญญาในการเข้าใจความจริงของชีวิต องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ คือ การบูรณาการหลักประโยชน์ 3 ระดับเข้ากับการพัฒนาทั้ง 4 ด้าน เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิต การจัดการศึกษา และการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในสังคมร่วมสมัย
เอกสารอ้างอิง
พระณัฐวุฒิ วุฑฺฒิโก (สัพโส), ภาณุวัฒน์ ภักดีวงศ์, เอื้อมพร หลินเจริญ และประพัฒน์ ศรีกูลกิจ. (2555). แนวคิดการพัฒนามนุษย์ในพระพุทธศาสนาจากคัมภีร์ทีฆนิกาย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 14(2), 1-15.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พุทธธรรมกับการพัฒนาชีวิต. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: การศาสนา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จันทร์เพ็ญ.
พระภูชิสสะ ปญฺญาปโชโต. (2562). การสร้างกระบวนการเสริมสร้างสุขภาวะตามหลักภาวนา 4 ในตำบลยางฮอม อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุนทรกิตติคุณ. (2560). หลักพุทธธรรมกับการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมในบุคลากร. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 3(1), 11-25.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 47). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 31). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2562). ไตรสิกขา: ระบบการศึกษาซึ่งพัฒนาชีวิตที่ดำเนินไปทั้งระบบ. นครปฐม: วัดญาณเวศกวัน.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารมนุษย์และชีวิตศึกษา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษย์และชีวิตศึกษา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารชีวิตศึกษา และกองบรรณาธิการท่านอื่นๆ ในสำนักพิมพ์ฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว




