รากฐานความคิด : กฎหมายระหว่างประเทศกับการพัฒนาสังคม

บทคัดย่อ

บทความ “รากฐานความคิด : กฎหมายระหว่างประเทศกับการพัฒนาสังคม” นำเสนอพัฒนาการของกฎหมายระหว่างประเทศจากยุคที่รัฐใช้อำนาจเป็นใหญ่ในการแก้ไขข้อพิพาท สู่การใช้กลไกสันติวิธีภายใต้หลักกฎหมายสากล โดยเน้นผลกระทบของสงครามโลกที่นำไปสู่การก่อตั้งสหประชาชาติในปี 1945 และการบัญญัติหลักห้ามใช้กำลังในกฎบัตรสหประชาชาติ มาตรา 2(4) รากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศมีที่มาจากกฎหมายธรรมชาติ อำนาจอธิปไตย ความยินยอมของรัฐ และหลักสนธิสัญญาที่มีผลผูกพันต้องได้รับการปฏิบัติโดยมีแหล่งที่มาหลักตามมาตรา 38(1) ของธรรมนูญศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ได้แก่ สนธิสัญญา จารีตประเพณีหลักกฎหมายทั่วไป คำพิพากษาศาลและความเห็นของนักกฎหมาย บทความได้อธิบายขั้นตอนการทำสนธิสัญญา ได้แก่ การเจรจา ลงนาม ให้สัตยาบันและจดทะเบียน พร้อมยกกรณีรัฐธรรมนูญไทย มาตรา 178 ที่ต้องให้รัฐสภาเห็นชอบและยืนยันว่าไทยใช้ระบบทวินิยมในการบังคับใช้กฎหมายระหว่างประเทศภายในประเทศ สำหรับองค์ประกอบของรัฐตามอนุสัญญามอนเตวิเดโอ ได้แก่ ประชากรถาวร ดินแดนแน่นอน รัฐบาลที่มีประสิทธิภาพและความสามารถในการติดต่อกับรัฐอื่น พร้อมอธิบายแนวคิดการรับรองรัฐและรัฐบาล เช่น ทฤษฎีประกาศ ทฤษฎียืนยัน ทฤษฎีโตบาร์และเอสตราดา บทความเสนอว่ากฎหมายระหว่างประเทศมีบทบาทในการระงับข้อพิพาทโดยสันติวิธีเป็นกลไกสำคัญในการส่งเสริมสันติภาพ ความยุติธรรมและการพัฒนาสังคมโลกอย่างยั่งยืน