Development of Quality School Management Model Using 5C ITEM SMART SCHOOL Innovation : A Case Study of "1 District 1 Quality School" Project, Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 5
Keywords:
Quality School, 5C ITEM SMART SCHOOL, Digital Skills, Educational AdministrationAbstract
This research is Mixed Methods Research. The objectives of this research were to 1) Evaluate the performance and implementation guidelines of the "1 District 1 Quality School" project for the fiscal year 2025; 2) Develop the potential of teachers and educational personnel in digital technology and Artificial Intelligence (AI); and 3) Synthesize lessons learned from the "5C ITEM SMART SCHOOL" innovation model of Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 5. The target group consisted of 6 quality schools across 6 districts. The instruments included project evaluation forms, School Grading assessments, and focus group discussions.
The results indicated that: 1) The project implementation achieved 100% of its indicators. The overall School Grading assessment for the 5 areas were rated "Very Good" (average 96.65%), with Anuban Rattrat Rangsan School achieving the highest score (98%). 2) Regarding personnel, 100% of administrators and teachers successfully developed digital skills through the Google AI Essentials curriculum and received certification, enabling the application of AI in instructional design. 3) The "5C ITEM SMART SCHOOL" innovation (integrating Curriculum, Classroom, Community, Coach, Child with Innovation, Technology, Empowerment, Management) served as a critical mechanism for enhancing school quality. This resulted in improved academic achievement (O-NET, NT, RT), particularly in the Thai language, and effectively reduced educational inequality at the district level.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). นโยบายการศึกษาประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568-2569. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
พรรณพัสสา ชื่นใจชน. (2563). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
สมศักดิ์ สุขประเสริฐ. (2561). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเครือข่ายที่มีประสิทธิผล (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์).
สุริยนต์ กุลปาน. (2564). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาโดยใช้เครือข่ายความร่วมมือและเทคโนโลยีสารสนเทศ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี).
สุวรรณฉัตร พรหมชาติ. (2561). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของสมรรถนะครูมืออาชีพในโรงเรียนประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). คู่มือการดำเนินงานโครงการ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สพฐ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. (2567). แผนปฏิบัติการขับเคลื่อนโรงเรียนคุณภาพ. นครราชสีมา. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. (2568). รายงานการดำเนินโครงการ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ. นครราชสีมา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. (2568). นวัตกรรม “5C ITEM SMART SCHOOL: โรงเรียนคุณภาพด้วยนวัตกรรม 5C เพื่อพัฒนาผู้เรียนรอบด้าน”. นครราชสีมา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Harris, M. L. (2023). The Impact of Digital Mentoring and Collaborative Networks on Novice Teacher Self-Efficacy and Retention (Doctoral dissertation). The University of Texas at El Paso. Retrieved from https://scholarworks.utep.edu/etd/3807/
Pezzullo, L. (2022). Perceptions of Shared Governance: Do Faculty and Administrators Share the Same Perceptions? (Doctoral dissertation). St. John’s University. Retrieved from https://scholar.stjohns.edu/theses_dissertations/1411/
Siri Somboon et al. (2020). School-based Development: Theories and Practices.
Journal of Education Administration.
