The Effects of Self-Directed Learning Program on Career Maturity of Secondary Education Grade 6 Students
Keywords:
Self-Directed Learning Program, Career Maturity, Secondary Education StudentsAbstract
The objectives of this research were: (1) to compare the career maturity of the experimental group before and after the experiment, and (2) to compare the career maturity after the experiment between the experimental and control groups. The sample group in this study consists of Secondary Education Grade 6 Students from schools under the Namsuaywittaya school Educational Coordination Center, under The Secondary Educational Service Area office Nongkhai, during the Semester 1 of the academic year 2025, consisted of 2 classes with a total of 58 students. The sample was selected through cluster sampling, and all students voluntarily agreed to participate in the research. The number of students in each class was as follows. Class 6/1 consisted of 27 students and Class 6/2 consisted of 31 students. A lottery was then conducted, and Class 6/1 was assigned as the experimental group, while Class 6/2 was assigned as the control group. The research instruments include a self-directed learning program, which comprises 10 sessions. Additionally, questionnaire Career Maturity used to measure the outcomes. Data were analyzed using t-tests. The reliability coefficient of the questionnaire for the entire instrument was .810
The results revealed that: (1) After the experiment, the students in the experimental group had significantly higher career maturity scores than before the experiment at the .01 level of statistical significance, and (2) After the experiment, the students in the experimental group had significantly higher career maturity scores than those in the control group at the .01 level of statistical significance.
References
ธนากร แสงกุดเลาะ. (2560). การพัฒนาเว็บฝึกอบรมด้วยกระบวนการเรียนรู้แบบนำตนเอง เรื่อง ระบบสารสนเทศด้านการบริหารการเงิน งานแผนงานโครงการสำหรับบุคลากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ).
นฤมล ตั้งประพฤติดี. (2553). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้ด้วยตนเองที่มีต่อวุฒิภาวะทางอาชีพด้านเจตคติ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ปิยะกาญจน์ เทพบุดดี, ปริญา ปริพุฒ และสมถวิล ขันเขตต์. (2565) การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบนำตนเอง เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตรอย่างสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5. วารสารราชพฤกษ์์ 21(2), น.79-94
ปัณณวิชญ์ ม่วงดิษฐ. (2568). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
ไพรัช เจริญตรีเพชร. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบนำตนเองร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ โครงการเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ลออ สมใจ (2556) การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อวุฒิภาวะทางอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 ในเขตเทศบาล นครสมุทรปราการ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สิรวิชญ์ กมลทิพย์. (2564). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจและพฤติกรรมการเรียนรู้แบบนำ ตนเองโดยใช้ชุดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษออนไลน์สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต).
สุชานันท์ สิงหรา ณ อยุธยา. (2560). การพัฒนาความสามารถในการอ่านจับใจความและทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองโดยการสอนแบบ Reciprocal Teaching ของนักเรียน (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต).
สุธาสินี สัตย์เจริญ. (2561). ผลของการใช้โปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีต่อการตัดสินใจเลือกอาชีพของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (ปริญญานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
Knowles, M.S. (1975). Self-Directed Learning: A Guide for Learners and Teachers. Chicago: Association press.
Lent, R. W., & Brown, S. D. (2013). Social cognitive model of career self-management: Toward a unifying view of adaptive career behavior across the life span. Journal of Counseling Psychology, 60(4), 557–568.
