THE EFFECTS OF OBSERVATIONAL LEARNING PROGRAM ON SPORTSMANSHIP OF PRIMARY EDUCATION GRADE 3 STUDENTS
Keywords:
Observational Learning Program, Sportsmanship, Primary StudentsAbstract
Sportsmanship encompasses accepting defeat and victory, forgiving, following the rules, respecting decisions, and honoring opponents, all of which influence peaceful coexistence in society. Its development at the primary level can be achieved through group activities and observing good role models to instill lasting values in learners.
This study is an experimental research aimed at examining the effects of an observational learning program on sportsmanship among Grade 3 primary school students. The sample consisted of Grade 3 students from the Demonstration School of Nakhon Ratchasima Rajabhat University in the first semester of the 2025 academic year, comprising two classrooms selected using cluster random sampling. The students were then randomly assigned to an experimental group and a control group. The research instruments included an observational learning program consisting of 12 sessions and a sportsmanship assessment form. Data were analyzed using the t-test for statistical significance.
The results showed that 1) After the experiment, the experimental group showed significantly higher goal setting to learn than before the experiment, with statistical significance at the .01 level, and 2) After the experiment, the experimental group showed significantly higher goal setting to learn than the control group, with statistical significance at the .01 level.
References
กลิ่นประทุม แสงสุระ. (2550). การสร้างแบบวัดคุณลักษณะที่พึงประสงค์ด้านความมีน้ำใจนักกีฬาของนักเรียน ระดับช่วงชั้นที่ 2 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
พิมพ์ชนก นุชเนตร. (2560). ผลการเรียนรู้โดยสังเกตและพฤติกรรมเลียนแบบ: ผลกระทบต่อทัศนคติและบุคลิกภาพของผู้เรียน. วารสารจิตวิทยาการศึกษา, 7(3), 56-68.
วิไล ศรีสุข. (2561). คุณลักษณะของความมีน้ำใจนักกีฬาและการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขในสังคม. วารสารพัฒนาสังคม, 9(2), 35-45.
สมคิด จันทร์ศรี. (2560). ความมีน้ำใจนักกีฬาในกลุ่มสาระสุขศึกษาพลศึกษา: การพัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ในนักเรียน. วารสารสุขศึกษาพลศึกษา, 15(1), 30-40.
สำนักงานการกีฬาภาค 3. (2566). รายงานการละเมิดกฎกติกาและการเน้นผลแพ้-ชนะในการแข่งขันกีฬา. กรุงเทพฯ: สำนักงานการกีฬาภาค 3.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานปัญหาเยาวชนขาดความมีน้ำใจนักกีฬาในการแข่งขันกีฬาระดับเยาวชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุจินต์ ประเสริฐ. (2562). การปฏิบัติตามกฎกติกาและการเคารพผลการตัดสิน: องค์ประกอบสำคัญในการแข่งขันกีฬา. วารสารกีฬาและจริยธรรม, 11(1), 15-25.
สุชาดา พันธุ์ตัน. (2558). การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมเอื้อสังคมโดยใช้การเรียนรู้จากการสังเกตในนักเรียนประถม. วารสารการศึกษาและพัฒนานิสัย, 5(2), 123-135.
อภิวัฒน์ งั่วลำหิน. (2553). การอธิบายองค์ประกอบของความมีน้ำใจนักกีฬา: รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย ความยุติธรรมความสามัคคี ความรับผิดชอบ และความมีระเบียบวินัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Clifford, C., & Feezell, R. (1997). Coaching for character: Reclaiming the principles of sportsmanship. Champaign, IL: Human Kinetics.
Hassandra, M., Goudas, M., Chroni, S., & Theodorakis, Y. (2002). Effects of a cooperative games program on students’ social skills and cooperative behavior. European Journal of Physical Education, 7(1), 79-96.
Nucci, L. P., & Narvaez, D. (2008). Handbook of moral and character education. New York: Routledge.
Shields, D.L.L. & Bredemeier, B.J.L. (1995) Character Development and Physical Activity. Champaign: Human Kinetics Publishers.
Weiss, N. A. (2019). Introductory Statistics, MyLab Revision (10th ed.). London: Pearson.
