THE EFFECTS OF INTRINSIC MOTIVATION ENCOURAGEMENT ACTIVITIES ON STUDENT ENGAGEMENT OF PRIMARY EDUCATION GRADE 4 STUDENTS
Keywords:
Intrinsic Motivation Encouragement Activities, Student Engagement, Primary StudentsAbstract
Commitment to learning is an important factor in the learning process, reflected through participation, responsibility, and effort. It can be fostered by involving students in goal setting, stimulating thinking, and creating an environment that allows freedom in learning, thereby enhancing intrinsic motivation that contributes to students’ commitment and leads to their success.
This experimental research aimed to investigate the effects of internal motivation enhancement activities on the learning commitment of Grade 4 students. The sample consisted of 65 Grade 4 students from two classrooms at the Demonstration School of Nakhon Ratchasima Rajabhat University during the first semester of the 2025 academic year. Participants were selected using cluster random sampling. The experimental group comprised 25 students from class 4/1, while the control group comprised 40 students from class 4/2. Research instruments included a set of internal motivation enhancement activities conducted over 12 sessions and a learning commitment questionnaire. Data were analyzed using t-test statistics.
The findings revealed that 1) After the experiment, the experimental group showed a significantly higher level of learning commitment compared to their pre-test scores, at the .01 level of significance, and 2) After the experiment, the learning commitment scores of the experimental group were significantly higher than those of the control group, at the .01 level of significance.
References
กฤติมา ศรีสว่าง และประยุทธ ไทยธานี. (2567). ผลของกิจกรรมส่งเสริมแรงจูงใจภายในที่มีต่อจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาที่ 4 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
พัชรา กูบโคกกรวด และประยุทธ ไทยธานี. (2564). ผลของกิจกรรมส่งเสริมแรงจูงใจภายในที่มีต่อการตั้งเป้าหมาย ในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
ศศิธร รณะบุตร. (2558). การศึกษาและพัฒนาความมุ่งมั่นในการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการศึกษาปฐมวัย (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
เศรษฐวัสภุ์ พรมสิทธิ์. (2564). การพัฒนาความมุ่งมั่นในการเรียนของนักศึกษาสาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม ชั้นปีที่ 1 คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2555). การพัฒนาแบบสอบถามและแบบวัดทางจิตวิทยา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานการศึกษาไทยประจำปี 2565: การพัฒนาทักษะและแรงจูงใจ ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุภัทตรา แซมตะคุ และประยุทธ ไทยธานี. (2566). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อความมุ่งมั่นในการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 10(2), 113-128.
สุรวิทย์ อัสสพันธ์. (2556). ผลของโครงสร้างเป้าหมาย ความเชื่อเกี่ยวกับความฉลาดและความมั่นใจในความฉลาด ของตนเองที่มีต่อเป้าหมายเชิงสัมฤทธิ์และความมุ่งมั่นในการเรียนรู้เชิงพฤติกรรมของนิสิตนักศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ)
Aryani, S., Zarkasih, R., Radeswandri, & Vebrianto, R. (2022). The effect of using integrated learning model on science learning in junior high school: Systematic literature review. Jurnal Pijar MIPA, 17(3), 319-324.
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
Erikson, E. H. (1963). Childhood and society (2nd ed.). New York: W. W. Norton & Company.
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children (M. Cook, Trans.). New York: International Universities Press.
Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. New York, NY: Macmillan.
Weiss, N. A. (2019). Introductory statistics (10th ed). New York: Pearson.
