การศึกษาความพึงพอใจและความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ต่อหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร สำหรับชาวต่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

ผู้แต่ง

  • กนิษฐา พุทธเสถียร หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
  • วุฒินันท์ ชัยศรี หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
  • ปทุมวดี ล้ำเลิศ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
  • ชมชนก ธนาวีราภรณ์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
  • รุ้งเพชร วรพงศาทิตย์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

คำสำคัญ:

ความพึงพอใจ ความต้องการ ปรับปรุงหลักสูตร ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ นครราชสีมา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความพึงพอใจ และ (2) ศึกษาความต้องการของบุคลากร ศิษย์เก่า นักศึกษาปัจจุบัน และผู้ประกอบการ ต่อหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564) เพื่อเป็นข้อมูลพื้นฐานในการปรับปรุงหลักสูตร พ.ศ. 2569 เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามความพึงพอใจและความต้องการ ดำเนินการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 50 คน ได้แก่ อาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตร 5 คน ศิษย์เก่า 10 คน นักศึกษาปัจจุบัน 30 คน และผู้ประกอบการ 5 คน โดยยึดหลักจริยธรรมตาม Belmont Report และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย () ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีความพึงพอใจต่อหลักสูตรในระดับมาก (x̅ = 4.53, S.D. = 0.28) และมีความต้องการต่อหลักสูตรในระดับมาก (x̅ = 4.59, S.D. = 0.26) โดยรายวิชาที่เน้นการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ทักษะการฟัง-พูด การใช้เทคโนโลยี และการแปลได้รับการประเมินสูงสุด ขณะที่รายวิชาด้านศิลปวัฒนธรรมไทยและภาษาถิ่นมีค่าต่ำกว่า ข้อเสนอแนะหลักคือการปรับหลักสูตรให้เพิ่มการเรียนรู้เชิงปฏิบัติในสถานการณ์จริง บูรณาการวัฒนธรรมกับการสื่อสาร และเสริมสมรรถนะด้านดิจิทัลคอนเทนต์ การล่ามด้วย AI ธุรกิจระหว่างประเทศ และทักษะอาชีพ เพื่อเพิ่มความพร้อมสู่ตลาดแรงงานและตอบโจทย์ผู้เรียนต่างชาติอย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กิตติปัทม์ แสงงาม. (2566). การประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยและภาษาไทยประยุกต์ หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 8(2), น. 72-82.

กุลนรี นุกิจรังสรรค์ และคณะ. (2564). การศึกษาเบื้องต้นว่าด้วยนักศึกษาจีนในไทย. รายงานวิจัยภายใต้แผน งานยุทธศาสตร์เป้าหมาย (Spearhead) ด้านสังคมแผนงานคนไทย 4.0). สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.

บุษบา บัวสมบูรณ์ และพิณพนธ์ คงวิจิตต์. (2567). การประเมินหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2563) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 22(1), น. 187–197.

ชลธิชา หอมฟุ้ง และอธิกมาส มากจุ้ย. (2566). การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย (4 ปี) (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 15(1). น. 274 – 288.

พิมพาภรณ์ บุญประเสริฐ. (2559). สถานภาพงานวิจัยด้านการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 12(2), น. 207–222.

วรี เรืองสุข และคณะ. (2567). ความพึงพอใจที่มีต่อหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยสำหรับ ชาวต่างประเทศ และความมุ่งหวังในการประกอบอาชีพหลังสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาจีนในโครงการความร่วมมือทางวิชาการระหว่างมหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์กับมหาวิทยาลัยครูฉวี่จิ้ง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารราชนครินทร์, 21(2), น. 21-36.

วิไลศักดิ์ กิ่งคำ และคณะ. (2564). ความสำเร็จและภาพสะท้อนความต้องการของหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2560). วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 3(1), น. 7–18.

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2562). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2562 (Thai Qualifications Framework for Higher Education: TQF 2019). กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. https://www.mhesi.go.th/tqf/

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). แผนด้านการอุดมศึกษาเพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ พ.ศ. 2564-2570 ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2566-2570. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2565). รายงานการศึกษาระบบอุดมศึกษาไทยในบริบทของประเทศพัฒนาแล้ว ฉบับที่ 1: การผลิตและพัฒนากำลังคนตามความต้องการของประเทศ. กรุงเทพฯ: บริษัท พริ้นท์เอเบิ้ล จำกัด.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607–610.

National Commission for the Protection of Human Subjects of Biomedical and Behavioral Research. (1979). The Belmont Report: Ethical principles and guidelines for the protection of human subjects of research. U.S. Department of Health & Human Services. https://www.hhs.gov/ohrp/regulations-and-policy/belmont-report/index.html

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-19