ผลของโปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีต่อวุฒิภาวะทางอาชีพ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
คำสำคัญ:
โปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเอง, วุฒิภาวะทางอาชีพ, นักเรียนมัธยมศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบวุฒิภาวะทางอาชีพของกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการทดลอง 2) เพื่อเปรียบเทียบวุฒิภาวะทางอาชีพ หลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนน้ำสวยวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 2 ห้อง รวม 58 คน ชึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่มและนักเรียนยินดีเข้าร่วมการวิจัย คือ ห้อง 6/1 จำนวน 27 คน ห้อง 6/2 จำนวน 31 คน จากนั้นจับฉลากได้ห้อง 6/1 เป็นกลุ่มกลุ่มทดลอง และห้อง 6/2 เป็นกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย โปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยจัดกิจกรรมทั้งหมด 10 ครั้ง และแบบสอบถามวุฒิภาวะทางอาชีพ วิเคราะห์ข้อมูลโดย การทดสอบค่าที มีค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามทั้งฉบับ = .810
ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการทดลองนักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนวุฒิภาวะทางอาชีพสูงกว่า ก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) หลังการทดลองนักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนวุฒิภาวะทางอาชีพสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
ธนากร แสงกุดเลาะ. (2560). การพัฒนาเว็บฝึกอบรมด้วยกระบวนการเรียนรู้แบบนำตนเอง เรื่อง ระบบสารสนเทศด้านการบริหารการเงิน งานแผนงานโครงการสำหรับบุคลากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ).
นฤมล ตั้งประพฤติดี. (2553). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้ด้วยตนเองที่มีต่อวุฒิภาวะทางอาชีพด้านเจตคติ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ปิยะกาญจน์ เทพบุดดี, ปริญา ปริพุฒ และสมถวิล ขันเขตต์. (2565) การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบนำตนเอง เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตรอย่างสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5. วารสารราชพฤกษ์์ 21(2), น.79-94
ปัณณวิชญ์ ม่วงดิษฐ. (2568). ผลของโปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
ไพรัช เจริญตรีเพชร. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบนำตนเองร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ โครงการเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ลออ สมใจ (2556) การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อวุฒิภาวะทางอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 ในเขตเทศบาล นครสมุทรปราการ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สิรวิชญ์ กมลทิพย์. (2564). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจและพฤติกรรมการเรียนรู้แบบนำ ตนเองโดยใช้ชุดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษออนไลน์สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต).
สุชานันท์ สิงหรา ณ อยุธยา. (2560). การพัฒนาความสามารถในการอ่านจับใจความและทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองโดยการสอนแบบ Reciprocal Teaching ของนักเรียน (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต).
สุธาสินี สัตย์เจริญ. (2561). ผลของการใช้โปรแกรมการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีต่อการตัดสินใจเลือกอาชีพของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (ปริญญานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
Knowles, M.S. (1975). Self-Directed Learning: A Guide for Learners and Teachers. Chicago: Association press.
Lent, R. W., & Brown, S. D. (2013). Social cognitive model of career self-management: Toward a unifying view of adaptive career behavior across the life span. Journal of Counseling Psychology, 60(4), 557–568.
