ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตนที่มีต่อการปรับตัวทางสังคม ของผู้สูงอายุในสถานดูแลผู้สูงอายุ
คำสำคัญ:
การรับรู้ความสามารถแห่งตน, โปรแกรม, ผู้สูงอายุบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการทดลองเชิงเพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้ความ สามารถแห่งตนที่มีต่อการปรับตัวทางสังคมของผู้สูงอายุในสถานดูแลผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้สูงอายุในสถานดูแลผู้สูงอายุ ที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ที่อาศัยอยู่ในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุบ้านบุรีรัมย์ และมีผลการประเมินกิจวัตรประจำวัน (ADL) ที่จัดอยู่ในกลุ่ม A จำนวน 20 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 10 คน โดยวิธีจับคู่ (Match - paired) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตน โดยจัดกิจกรรมทั้งหมด 10 ครั้ง และแบบสอบถามการปรับตัวทางสังคม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการทดสอบค่าที มีค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามทั้งฉบับ = .946
ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการทดลอง ผู้สูงอายุกลุ่มทดลองมีการปรับตัวทางสังคมสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2)หลังการทดลอง ผู้สูงอายุกลุ่มทดลองมีการปรับตัวทางสังคมสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญที่สถิติระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
จิรภัทร์ ธิปัญญา. (2563). ผลการใช้กิจกรรรมแนะแนวตามกลวิธีเมตาคอกนิชันเพื่อเสริมสร้างการรับรู้ความสามารถของตนเองและทักษะการตัดสินใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ญาณตา จ่าทา. (2564). การพัฒนาการปรับตัวทางสังคมของผู้สูงอายุด้วยการปรึกษาเชิงบูรณาการทฤษฎีและเทคนิคโดยใช้ทฤษฎีอัตถภาวนิยมเป็นฐาน. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
มูหามะซูบีดี สอมอนิอามะ. (2564). ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการปรับตัวทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
สุภาภรณ์ ครสระน้อย. (2560). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตน ที่มีต่อการคิดเชิงบวกของ นักเรียนอนุบาล โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนครราชสีมา 38. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
สุนีย์ นิ่มกลาง. (2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตน ที่มีต่อจิตสาธารณะของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย จังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
Bandura, A. (1986). Social cognitive theory. Annals of Child Development, 6, 1-60.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Roy & Andrews, H. A. (1999). The Roy Adaptation Model. (2nd ed.).
