ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อจิตสาธารณะของผู้นำนักศึกษา
คำสำคัญ:
จิตสาธารณะ กิจกรรมกลุ่ม ผู้นำนักศึกษาระดับปริญญาตรีบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาจิตสาธารณะของผู้นำนักศึกษา 2) เปรียบเทียบจิตสาธารณะ ของกลุ่มทดลอง ระยะก่อนและหลังการทดลอง และ 3) เปรียบเทียบจิตสาธารณะระยะหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบวิจัยกึ่งทดลอง ประชากร คือ ผู้นำนักศึกษาระดับปริญญาตรี ที่สังกัดองค์การนักศึกษาภาคปกติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ประจำปีการศึกษา 2568 จำนวน 360 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยการสุ่มแบบยกกลุ่ม (Cluster random sampling) โดยแบ่งกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมกลุ่ม โดยจัดกิจกรรมทั้งหมด 12 ครั้ง และแบบสอบถามจิตสาธารณะ มีค่าความเที่ยงตรงอยู่ระหว่าง .20 ถึง .76 และค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ .947 และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังการทดลองนักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนจิตสาธารณะสูงกว่า ก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) หลังการทดลองนักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนจิตสาธารณะสูงกว่านักศึกษากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กฤติมา ศรีสว่าง. (2567). ผลของกิจกรรมส่งเสริมแรงจงูใจภายในที่มีต่อจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่ 4. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
ดวงดาว พรีพรม. (2558). การศึกษาจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
พาสนา นิยมบัตรเจริญ. (2551). ผลของโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาการตั้งเป้าหมายทางการศึกษาและอาชีพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนโพธิสารพิทยากร. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).
ศิริธร ศรีจำนงค์. (2557). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะสำหรับนักเรียน มัธยมศึกษาตอนต้น ตุมินนวจิตตปัญญาศึกษา. (วิทยานิพนช์มหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยมะหาสารคาม).
ศิริพิมล รักษามิครี. (2553). การศึกษาจิตสาธารณะของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
ศตวรรษ มะละแซม. (2563). การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะ ตามแนวคิดการเรียนรู้รับใช้สังคม และการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. (วิทยานิพนธ์ การศึกษาดุษฎีบัณฑิต), บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุนีย์ นิ่มกลาง. (2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตนที่มีต่อจิตสาธารณะของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา).
สุนีย์ นิ่มกลาง และประยุทธ ไทยธานี. (2565). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถแห่งตนที่มีต่อ จิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารราชพฤกษ์ 20(2), น. 179-191