แนวคิด LEAD กับการบริหารวิชาการเชิงพุทธเพื่อความสำเร็จของสถานศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งนำเสนอการประยุกต์ใช้หลักธรรมอิทธิบาท 4 ในการบริหารวิชาการของสถานศึกษา ผ่านแนวคิด LEAD เนื่องจากงานวิชาการเป็นหัวใจสำคัญที่ส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพของผู้เรียนท่ามกลางความท้าทายในปัจจุบัน ผู้บริหารสถานศึกษาจึงจำเป็นต้องมีแนวทางการบริหารที่สามารถสร้างแรงจูงใจและนำไปสู่การพัฒนางานอย่างต่อเนื่อง การขับเคลื่อนงานวิชาการด้วยแนวคิด LEAD ประกอบด้วย 1) L - Love the Work (ฉันทะ) คือสร้างความรักและแรงจูงใจในงานวิชาการ 2) E - Effort to Improve (วิริยะ) คือความเพียรพยายามพัฒนาหลักสูตรและคุณภาพผู้เรียนอย่างต่อเนื่อง 3) A - Attention Always (จิตตะ) คือการนิเทศกำกับติดตามและรับผิดชอบงานวิชาการอย่างใส่ใจ และ 4) D - Discernment to Success (วิมังสา) คือการวิเคราะห์และปรับปรุงงานวิชาการอย่างเป็นระบบด้วยข้อมูลเชิงประจักษ์และนวัตกรรม บทสรุปของการประยุกต์ใช้หลักธรรมดังกล่าวไม่เพียงแต่จะช่วยยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและสมรรถนะของผู้เรียนแต่ยังช่วยสร้างวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่บุคลากรมีความสุข มีความรับผิดชอบร่วมกัน และนำพาสถานศึกษาก้าวสู่ความเป็นเลิศทางการศึกษาได้อย่างมีคุณภาพและยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารได้กำหนดความซ้ำของผลงานด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ และวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กิดานันท์ มลิทอง. (2558). เทคโนโลยีและการสื่อสารเพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 6. นนทบุรี: ข้าวฟ่าง.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พระครูสุตพุทธธาดา. (2563). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการทำงานของบุคลากร. วารสารพุทธมัคค์, 5(2), 85-93.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.
พระมหาดาวสยาม วชิรปัญโญ. (2560). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมเพื่อการบริหารงานยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิชัย วงศ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การโค้ชเพื่อการพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการประเมิน. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สายบัว พิมพ์แก้ว. (2562). การนิเทศการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: อักษรเจริญทัศน์.
สุรศักดิ์ ปาโท. (2561). การประยุกต์หลักธรรมเพื่อการบริหารองค์กรยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 14(1), 30-40.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2555). ภาวะผู้นำทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาครู อาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา.
