THE ROLES OF HOMEROOM TEACHERS IN GUIDANCE AND COUNSELING BASED ON THE THREEFOLD TRAINING PRINCIPLES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to examine and synthesize the roles of homeroom teachers in managing guidance and counseling services based on the Threefold Training principles for elementary school students. The study is based on the analysis of relevant literature, concepts, theories, and academic works related to elementary education, homeroom teachers, guidance and counseling management, and the Buddhist principle of Threefold Training. The findings indicate that elementary school students are at a crucial stage of behavioral, emotional, social, and intellectual development and therefore require appropriate support through effective guidance and counseling services. Homeroom teachers play a significant role in providing care, support, and individualized student development. The synthesis resulted in the conceptual framework entitled “The Threefold Guidance Framework,” consisting of three interconnected components: 1) the Threefold Training as the foundation for student development, 2) the guidance and counseling process as the developmental mechanism, and 3) the roles of homeroom teachers as the driving force for implementation in elementary schools. The framework emphasizes moral and behavioral development through Morality, emotional and mental development through Concentration, and critical thinking, decision-making, and problem-solving skills through Wisdom. These dimensions contribute to the holistic development of students and provide a foundation for becoming responsible and productive citizens in the future.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารได้กำหนดความซ้ำของผลงานด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ และวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กรมการศาสนา. (2530). พระไตรปิฎกฉบับหลวง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
กรมสุขภาพจิต. (2567). แนวทางการส่งเสริมสุขภาพจิตเด็กวัยเรียน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). แนวทางการดำเนินงานแนะแนวในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กลุ่มพัฒนาระบบการแนะแนว สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาการแนะแนวและแผนกิจกรรมแนะแนว พ.ศ. 2566 - 2570. แหล่งที่มา http://www.guidestudent.obec.go.th/?p=2307 สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2569.
กลุ่มพัฒนาระบบการแนะ แนวสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). หลักสูตรการพัฒนาครูแนะแนวแกนนำ และการ coaching ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์อักษรไทย.
ปรารถนา หาญเมธี. (2564). เข้าใจเด็กวัยประถม ช่วงวัยเปลี่ยนผ่าน (Transition). EF พัฒนาทักษะสมอง. แหล่งที่มา https://www.rlg-ef.com/บทที่-7-ตอนที่-1-เข้าใจเด็ก/ สืบค้นเมื่อ สืบค้นเมื่อ 9 มิถุนายน 2569.
ปิ่นประไพ โชติชัชวาลย์กุล. (2564). การศึกษาสภาพการจัดการอารมณ์ของนักเรียนระดับจิตวิญญาณ: การศึกษาโรงเรียนนานาชาติ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 45 ฉบับข้อมูลคอมพิวเตอร์ ครั้งที่ 14. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา 116 74 ก หน้า 1–23. (19 สิงหาคม 2542).
พัชรี ถุงแก้ว และ อภิเชษฐ์ จันทนา. (2564). สมรรถนะการปรึกษาเชิงจิตวิทยาสำหรับครูที่ปรึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 1(2), 153–166.
ยุพาวดี ครูกุลธร, นุสรา นามเดช, สุดา เดชพิทักษ์ศิริกุล, และ กาญจนา อ่อนน่วม. (2562). การพัฒนาสมรรถนะครูที่ปรึกษาตามแนวคิดการมีสติและการเรียนรู้จากการปฏิบัติงาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7 (ฉบับเพิ่มเติม), 268–281.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 134(40 ก), 1–90.
วรรณนา พวยอ้วน. (2564). การพัฒนาการรับรู้ความสามารถแห่งตนของครูที่ปรึกษาโดยการปรึกษากลุ่มเชิงบูรณาการทฤษฎีและเทคนิค. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 15(2), 151–166.
วิลาพัณย์ อุรบุญนวลชาติ และคณะ. (2568). การสอนซ่อมเสริมเพื่อส่งเสริมศักยภาพทางการเรียนรู้ของผู้เรียนระดับประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 23(2), 26–38.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). ระบบการแนะแนวในโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน: แนวทางการดำเนินงานสำหรับสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2569). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เรื่อง นโยบายและแนวปฏิบัติเกี่ยวกับการรับนักเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2569. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (ม.ป.ป.). ศัพท์สถิติทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุรศักดิ์ พันธุ์สง่า. (2568). การพัฒนาหลักสูตรเสริมด้านการมีวินัยในการเรียนสำหรับนักเรียนประถมศึกษา โรงเรียนบ้านลาดใหญ่. วารสารภักดีชุมพลปริทรรศน์, 2(2), 1–13.
American School Counselor Association. (2019). ASCA national model: A framework for school counseling programs. 4th ed. Alexandria: American School Counselor Association.
Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning. (2020). What is SEL. CASEL.
Erikson, E. H. (1955). Growth and crises of the healthy personality. In C. Kluckhohn & H. A. Murray. Personality in nature, society, and culture Knopf.
Kohlberg, L. (1981). Essays on moral development: Vol. 1. The philosophy of moral development. Harper & Row.
Piaget, J. (1969). The psychology of the child. Basic Books.
Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. Macmillan.
Sundar, N. and Mesalia, P. S. (2023). Any teacher can be a counsellor: Role of teachers in guidance and counselling. Edu Spectra, 5(1), 20–25.
UNESCO. (2023). Global education monitoring report 2023: Technology in education-A tool on whose terms. UNESCO Publishing.
UNICEF. (2021). The state of the world's children 2021: On my mind-Promoting, protecting and caring for children's mental health. United Nations Children's Fund.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
World Health Organization. (2021). WHO guideline on school health services. World Health Organization.
