อิทธิพลของเครือข่ายทางสังคมเพื่อการพัฒนาและกิจกรรมทางวัฒนธรรมที่มีผลต่อการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดตาก
คำสำคัญ:
เครือข่ายทางสังคม, การจัดกิจกรรมท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม, การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับเครือข่ายทางสังคม กิจกรรมทางวัฒนธรรม และการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดตาก วิเคราะห์อิทธิพลของเครือข่ายทางสังคมและกิจกรรมทางวัฒนธรรมต่อการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว และหาแนวทางการพัฒนาในมิติเชิงพื้นที่ เครือข่าย กิจกรรม และนโยบาย การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน โดยเชิงปริมาณสำรวจนักท่องเที่ยว 405 คน จาก 9 แหล่งท่องเที่ยว และเชิงคุณภาพสัมภาษณ์ผู้นำท้องถิ่น 18 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา การถดถอยเชิงเดี่ยว และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลวิจัย พบว่า กิจกรรมทางวัฒนธรรมอยู่ในระดับสูงสุด รองลงมา คือการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวและเครือข่ายทางสังคม ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ พบว่า เครือข่ายทางสังคมมีอิทธิพลเชิงบวกระดับปานกลางต่อการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว (R² = 0.27, p < .001) ขณะที่กิจกรรมทางวัฒนธรรมมีอิทธิพลสูงสุด (R² = 0.40, p < .001) โดยกิจกรรมที่สอดคล้องกับชุมชนและสะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญต่อการสร้างคุณค่าและความยั่งยืนของแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดตาก สำหรับแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดตากควรมุ่งบูรณาการ 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ เครือข่ายทางสังคมที่เข้มแข็ง กิจกรรมทางวัฒนธรรมที่มีคุณภาพ การจัดการตามมาตรฐานและสิ่งแวดล้อม และนโยบายที่มีความต่อเนื่องและบูรณาการ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ชัดเจนและยกระดับจังหวัดตากสู่การเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ยั่งยืนและเชื่อมโยงกับนโยบายการท่องเที่ยวระดับชาติ
เอกสารอ้างอิง
Chantakit, K., Chooklin, S., & Aunyawong, W. (2022). Foundation economic evelopment for network evelopment community tourism by linking local products and cultural capital: Samut Songkhram Province. Journal of Positive School Psychology, 6(3), 11767–11778.
Kanchanathaveekul, K., Buddhapoompitak, W., Srithongphim, W., & Tangmungmee, H. (2024). The impact of social innovation and perceived values towards cultural tourism in rural villages in Anhui, China. Nimitmai Review Journal, 7(2), 36–43.
Phengsrakate, T., & Chamaratana, T. (2021). Social capital and elephant-based tourism development in Surin, Thailand. PalArch’s Journal of Archaeology of gypt/Egyptology, 18(7), 6591–6608.
Sakuljiamjai, J., Promnil, N., Madhyamapurush, W., & Muenwongthep, T. (2021). Community- based gastronomy tourism development: The case of Northern Thailand. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 12(13), 3228–3235. https://turcomat.org/index.php/turkbilmat/article/view/9135/7065
Suriyankietkaew, S. (2025). Community enterprise and creative tourism: The case of Ban Chiang UNESCO World Heritage Site. Sustainability, 17(8), 3311. https://doi.org/10.3390/su17083311
Sukhothai Creative City Model. (2024). Community-based tourism mechanism networks: A factor for sustainable tourism at the World Heritage corridor in Thailand. esearchGate.
Yodsurang, P. (2022). Community-based tourism in Thailand: Towards sustainable development. Cogent Social Sciences, 8(1), 2096531. https://doi.org/10.1080/23311886.2022.2096531
Yuenyong, T. (2024). Strategies for the tourism industry’s success in Tak Province: The role of human capital, business networks, and management innovation. ESIC, 8(2, S4), 1–10.
