การสื่อสารการตลาดออนไลน์ของผู้ประกอบการค้าทุเรียนในประเทศจีน

ผู้แต่ง

  • เฉิน หยาน สาขาวิชาการจัดการนวัตกรรมการสื่อสาร คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพรรณี

คำสำคัญ:

การสื่อสารการตลาด, การตลาดออนไลน์, ผู้ประกอบการค้าทุเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การสื่อสารการตลาดออนไลน์ของผู้ประกอบการค้าทุเรียนในประเทศจีน  มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา เพื่อศึกษาการสื่อสารการตลาดออนไลน์ของผู้ประกอบการค้าทุเรียนในประเทศจีน การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ผู้ประกอบการค้าทุเรียนในประเทศจีนที่มีการใช้แพลตฟอร์ม Douyin เป็นช่องทางในการจัดจำหน่ายโดยใช้เครื่องมือการสื่อสารตลาดออนไลน์ จำนวน 400 ราย ซึ่งใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบโควตา (Quota Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม (Questionnaires)  นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ(Percentage) ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (Arithmetic Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และหาค่าความแตกต่าง โดยใช้ทดสอบสมดิฐานด้วยสถิติ One- Way ANOVA F-Test และนำข้อมูลมาเสนอในรูปแบบพรรณนา

ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง มีอายุ 41-50 มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไปมากที่สุดร้อยละ 32.75 มีระดับการสื่อสารการตลาดออนไลน์ของผู้ประกอบการในภาพรวมอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยแบ่งเป็น ด้านการประชาสัมพันธ์ออนไลน์ รองลงมาเป็นด้านการตลาดทางตรงออนไลน์ และเป็นด้านการขายโดยบุคคลออนไลน์ ด้านการส่งเสริมการขายออนไลน์ ด้านการโฆษณาออนไลน์ ตามลำดับ แสดงให้เห็นว่าการสื่อสารการตลาดออนไลน์เป็นเครื่องมือสำคัญต่อการดำเนินการของผู้ประกอบการค้าทุเรียนในจีนและมีความสอดคล้องกับพฤติกรรมผู้บริโภคในยุคปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2557). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ภัทรพล ยินดีจันทร์. (2565). การสื่อสารการตลาดออนไลน์ของธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ นศ.ม. (การจัดการการสื่อสาร) : มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพรรณี.

รัชชานนท์ ศรีอุดมพร. (2560). กลยุทธ์การสื่สารการตลาดผ่าน Facebook Page ประเภท สินค้า Gadget กรณีศึกษาเนื้อหา (Content) ที่สามารถดึงดูดให้ผู้อ่านเกิดความ ประทับใจและ สนใจในสินค้า. การค้นคว้าอิสระนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชา การสื่อสาร การตลาดดิจิทัล, มหาวิทยาลัยกรุงเทพฯ.

วิเชียร เกตุสิงห์. (2541). การวิจัยเชิงปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.

สุรัตน์ ตรีสกุล. (2557). หลักนิเทศศาสตร์: PRINCLPLES OF COMMUNICATION ARTS. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.

สุวิมล ติรกานันท์. (2557). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ เมืองกวางโจว. (2566). การแข่งขันการส่งออกทุเรียนไปยังจีน ของ 4 ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. ข่าวเด่นประจำสัปดาห์จากสาธารณรัฐประชาชนจีน.

บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล บิสซิเนส เดลี่. (2567). กิจกรรมทางกฎหมาย เรียกใช้เมื่อ 25 กรกฏาคม 2568 จาก https://www.dataforthai.com/company/

อู๋ เสียงผิง. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดทางโซเชียลมีเดียของบริษัทอินเทอร์เน็ตจีน สมัยใหม่ที่ดำเนินงานในไทยระหว่างปี ค.ศ. 2018-2020 กรณีศึกษาบริษัท Alibaba ByteDance และ Tencent. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

Guangzhou Daily Center, (2567). ศูนย์กระจายเสียง เรียกใช้เมื่อ 13 สิงหาคม 2568 จาก https://www.facebook.com/Zugustt/videos/

Wen Youzhi. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อทุเรียนไทยผ่านเครือข่ายสังคม ออนไลน์ของผู้บริโภคชาวจีน เจเนอเรชั่น Y ในมณฑลกวางซี ประเทศจีน. วิทยานิพนธ์ ปริญญา บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

Vihan Ma. (2566). Generative Watermarking Against Unauthorized Subject-Driven Image Synthesis. CISPA Helmholtz Center for Information Security 2Xi’an Jiaotong University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-07

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย