การศึกษาการเปิดรับสื่อ การรับรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรม การท่องเที่ยววัดเขาสุกิมของนักท่องเที่ยวชาวจีน
คำสำคัญ:
การเปิดรับสื่อ, การรับรู้, ทัศนคติ, พฤติกรรมการท่องเที่ยว, วัดเขาสุกิมบทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง การศึกษาการเปิดรับสื่อ การรับรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการ ท่องเที่ยววัดเขาสุกิม ของนักท่องเที่ยวชาวจีน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษารูปแบบและช่องทางการเปิดรับสื่อของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เกี่ยวข้องกับวัดเขาสุกิม 2) เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อวัดเขาสุกิมในด้านต่าง ๆ เช่น ความน่าสนใจ ความสวยงาม ความศักดิ์สิทธิ์ และคุณค่าทางวัฒนธรรม 3) เพื่อศึกษาทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อวัดเขาสุกิม ทั้งในด้านความพึงพอใจ ความคาดหวัง และความรู้สึกต่อประสบการณ์การท่องเที่ยว 4) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางมาวัดเขาสุกิม เช่น ความถี่ในการมาเที่ยว ลักษณะการเดินทาง ระยะเวลา และกิจกรรมที่นิยม การเปิดรับสื่อกับทัศนคติการรับรู้กับทัศนคติกับพฤติกรรมการท่องเที่ยววัดเขาสุกิม ของนักท่องเที่ยวชาวจีน ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ นักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางมาท่องเที่ยวที่วัดเขาสุกิม จังหวัดจันทบุรี จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 21–30 ปี มีการศึกษาระดับปริญญาตรี ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป/อาชีพอิสระ รายได้เฉลี่ย ระหว่าง US$ 1,001–2,000 มาท่องเที่ยววัดเขาสุกิมเป็นครั้งแรก มีสมาชิกในครอบครัวร่วมเดินทาง 4-5 คน เดินทางด้วยบริษัทนำเที่ยว มีค่าใช้จ่ายมากกว่า 2,000 บาทขึ้นไป/คน เปิดรับข้อมูลข่าวสาร
วัดเขาสุกิมจากสื่ออินเทอร์เน็ต (YouTube) มากที่สุด มีการรับรู้ของนักท่องเที่ยวชาวจีน ในระดับมาก ทัศนคติที่มีต่อการท่องเที่ยววัดเขาสุกิม อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). สถิตินักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางเข้าประเทศไทย.
สืบค้นเมือ 20 มีนาคม 2568, จาก. https://www.mots.go.th/news/category/
กองวิจัยการตลาดการท่องเที่ยว ททท. (2564). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวไทยในสถานการณ์โควิด - 19. สืบค้นเมือ 20 มีนาคม 2568, จาก https://tatreviewmagazine.com/thai-
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ รายจังหวัด ปี 2566(Domestic Tourism Statistics (Classify by region and province 2023)). สืบค้นเมือ20 มีนาคม 2568, จาก https://vwvw.mots.go.th/news/category/704
กาญจนา โชคเหรียญสุขชัย. (2557). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อ การค้นหาข่าวสารและการรับรู้
วัฒนธรรมไทยสากลเพื่อการสื่อสารท่องเทียวสำหรับประชาชนในกลุ่มประเทศอินโดจีน. ใน รายงานการวิจัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
เนตรดาว อยู่ยง. (2559). การเปิดรับสื่อ การรับรู้ ทัศนคติและพฤติกรรมการท่องเที่ยวตลาดนํ้าคลองลัดมะยมของนกท้องเที่ยวไทย. ใน วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ปรมะ สตะเวทิน. (2554). ความรุ่งเรืองเกี่ยวกับของสื่อมวลชน. กรุงเทพฯ:
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ภัทร์วรัญญา เศรษฐนนท์วณิช และสุชาดา เจริญพันธุคิริกุล. (2563). ปัจจัยการเปิดรับสื่อประขาสัมพันธ์ด้านการท่องเทียวต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวในประเทศของปักท่องเที่ยวขาวไทยในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร. ใน ภาคนิพนธ์ศิลปศาลตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
มะลิวัลย์ วงศ์ด้วง. (2561). การรับรู้และการเข้าถึงสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวผ่านแคมเปญ “เขาเล่าว่า” ของจังหวัดอุบลราขธานี. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
วิไลวรรณ สว่างแก้ว. (2561). อิทธิพลภาพลักษณ์การท่องเที่ยว องค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยว และแรงจูงใจที่ล่งผลต่อการตัดสินใจเลือกท่องเที่ยวตลาดน้ำของนักท่องเที่ยวชาวไทย กรณีศึกษาตลาดน้ำคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต. ในภาคนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Charles K. Atkin, Bradley S. Greenberg, and Steven McDermott (1979). Selective
exposure to televised violence. Journal of Broadcasting, 23(1), 5-13.
Miller, Wilma H. (1990). Reading Comprehension Activities Kit. USA: The Center forApplied Research in Education.
McLuhan, M. (1964). Understanding Media: The Extensions of Man. New York: McGraw - Hill.
Schramm, Wilbur, (1973). Men, Messages, and Media: A Look at Human Communication. New York: Harper & Row, Publishers.
Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper.& Row.
