การเปิดรับสื่อกับความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อผลกระทบทรัพยากรการท่องเที่ยวทางธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี
คำสำคัญ:
การเปิดรับสื่อ, ความคิดเห็นของนักท่องเทียวชาวจีน, ทรัพยากรการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้วบทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษา ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาการเปิดรับสื่อของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี 2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อผลกระทบทรัพยากรการท่องเที่ยวทางธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี 3) เพื่อศึกษาความแตกต่างระหว่างการเปิดรับสื่อกับความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อผลกระทบทรัพยากรการท่องเที่ยวทางธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ นักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้วจังหวัดจันทบุรี ด้วยการเลือกแบบบังเอิญ (Accidental Selection) โดยหาได้จากการคำนวณโดยใช้สูตรของทาโรยามาเน่ (Yamane, 1967) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย แบบมาตรวัดประมาณค่า (Rating Scale) มีด้านการเปิดรับสื่อการท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี จำนวนรวม 4 ข้อ เป็นคำถามแบบปลายปิดแบบเลือกตอบ และด้านความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มีต่อผลกระทบทรัพยากรการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอุทยานอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี จำนวน 20 ข้อ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ(Percentage) ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (Arithmetic Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และหาค่าความแตกต่าง โดยใช้ทดสอบสมดิฐานด้วยสถิติ One- Way ANOVA F-Test และนำข้อมูลมาเสนอในรูปแบบพรรณนา
ผลการศึกษาพบว่า มีการเปิดรับสื่อการท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี จากสื่อบุคคลที่เป็นนักท่องเที่ยวที่เคยไปมาแล้ว มีการอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวน้ำตกพลิ้ว จากสื่อสิ่งพิมพ์ที่เป็นโปสเตอร์ท่องเที่ยว มีการเปิดรับสื่อจากสื่ออินเทอร์เน็ตที่เป็น (Facebook) และมีการเลือกเปิดรับสื่อที่มีข้อมูลการท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี จากสื่ออินเทอร์เน็ตมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2545). สื่อบันเทิง: อำนาจแห่งความไร้สาระ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ออล อะเบ้าท์พริ้น.
จรญญา เจริญสุกใส. (ไม่ปรากฏปี). แนวคิดเกี่ยวกับการท่องเที่ยว. เอกสารการสอนชุดวิชาความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ต้น ตัณฑ์สุทธิวงศ์, และคณะ. (2539). รอบรู้ Internet และ World Wide Web. กรุงเทพฯ: บริษัทโปรวิชั่น จำกัด.
ปรมะ สตะเวทิน. (2539). หลักนิเทศศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
พรทิพย์ วรกิจโภคาทร. (2530). การเลือกสื่อเพื่อการประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรรณา ศิลปอาชา. (2548). ผลกระทบจากการท่องเที่ยวที่มีต่อทรัพยากรการท่องเที่ยว. เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาทรัพยากรการท่องเที่ยวของไทย หน่วยที่ 12. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กมลชนก น้อยสวรรค์. (2557). การเปิดรับสื่อการท่องเที่ยวกับความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวจีนต่อการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเชิงเกษตรฟาร์มโคนมไทย–เดนมาร์ค จังหวัดสระบุรี. ใน สารนิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสื่อสารท่องเที่ยวและบันเทิง. คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นวลจันทร์ ทัศนชัยกุล. (2547). ความคิดเห็นของคู่ความต่อการระงับข้อพิพาทด้วยการไกล่เกลี่ยของศาลยุติธรรม. ใน รายงานวิจัยหลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูง (บ.ย.ส.) รุ่นที่ 7. วิทยาลัยการยุติธรรม สำนักงานศาลยุติธรรม.
สัตตยา กระแสร์ชล. (2538). ความคิดเห็นของประชาชนต่อการจัดตั้งอุทยานสายใจธรรมจังหวัดฉะเชิงเทรา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Adam, S., Ellis, L. C., & Beeson, B. F. (1977). Teaching mathematics with emphasis on the diagnostic approach. New York, NY: Harper & Row.
Allport, G. (1967). Attitude theory and measurement. New York, NY: John Wiley & Sons.
Atkin, Charles K. (1973). Anticipated communication and mass media information. New York, NY: Free Press.
DeFleur, M. L. (1966). Theories of mass communication. New York, NY: David McKay.
Klapper, J. T. (1960). The effects of mass communication. New York, NY: Free Press.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed., pp. 202–204). New York, NY: Harper & Row.
