การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คำสำคัญ:
การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน, ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง, ผู้บริหารโรงเรียน, การสร้างแรงบันดาลใจ, การกระตุ้นทางปัญญาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารโรงเรียนและครู จำนวน 597 คน ปีการศึกษา 2566 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความเที่ยงตรง ค่าอำนาจจำแนก ค่าความเชื่อมั่น การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน
ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พบว่า โมเดลการวัดภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่าไค-สแควร์ ( ) = 168.04, p-value = 0.99, df = 234, ค่าสถิติไคสแควร์สัมพัทธ์ ( ) =0.71, GFI = 0.98, CFI = 1.00, RMSEA = 0.00 องค์ประกอบภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 5 องค์ประกอบ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบตั้งแต่ 0.95 - 0.98 ที่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา พรัดขำ. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษานำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 12(24), 19-35.
จตุพล ชมภูนิช. (2566). การพูดเพื่อสร้างแรงบัลดาลใจโดยผู้บริหารที่มีต่อความสำเร็จขององค์กร.วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(3), 1-12.
จารุวรรณ นูสา. (2564). องค์ประกอบของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 2. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชมพู โกติรัมย์. (2566). วิสัยทัศน์วิสัยธรรม: ลักษณะภาวะผู้นำในสถานศึกษา. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(1), 378-387.
ชุติกาญจน์ ทักโลวา. (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(41), 310-325.
โชคอนันต์ โชตินอก. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนคุณภาพประจำตำบลในจังหวัด นครราชสีมา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ดวงพร ธนังธรพงษ์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
นลินพร จินตเวชศาสตร์. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาใน โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. ใน การประชุมวิชาการบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 8. มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ. บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.
ทรัพย์ศิดี ศรีส่อง. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนกับความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การข้าราชการครูในกลุ่มคูเมือง 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนอร์กรุงเทพ.
ทัพพุ์นิธิศ ปิ่นภัคพูลลดา. (2561). กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. วารสารวิชาการของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ บุรีรัมย์, 16(3), 209-226.
พรนิดา อินทรเหมือน. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
พูลพงศ์ สุขสว่าง. (2557). หลักการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง The Basics of Structural Equation Modeling. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 6(2), 136-145.
วงศกร เพียรชนะ. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุควิถีใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วริฏฐา ศรีช่วย. (2564). กลวิธีทางภาษาในการพูดเพื่อการสร้างแรงบัลดาลใจของสินธุเสนเขจรบุตร. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(2), 89-118.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ. บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.
วัลลภ โพธิ์ไทย. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 1(1), 10-20.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สถิติจำนวนครูและบุคลากรทางการศึกษา ประจำปี 2564 – 2566. เรียกใช้เมื่อ 21 เมษายน 2566 จาก http://www.bopp.go.th/?page_id=3860.
อดิเทพ เส็งสาย. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Bass and Avolio. (1994). Improving Organizational Effectiveness Through Transitional Leadership.Thousand Oak: Sage Publication.
Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. (2nd ed.). New York, NY: GuilfordPress.
Marsh H. W., Hau, K.T., Balla, J.R., & Grayson, D. (1998). Is more Ever Too Much? The number of indicators per factor in confirmatory factor analysis. Multivariate Behavioral Research, 33(1), 181-220.
Schermerhorn, J.R. (2005). Management. (8th ed.). NY: John Wiley and Sons.
