การบริหารจัดการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาการบริหารจัดการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร และ
2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการบริหารจัดการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนที่เรียนในห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยจำนวน 100 คน ได้มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

          ผลการวิจัยพบว่า ในการศึกษาครั้งนี้พบว่าการบริหารจัดการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยมีความสำคัญโดยรวมอยู่ในระดับสำคัญมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ อยู่ในระดับมีความสำคัญมาก ค่าเฉลี่ย 4.46 รองลงมาคือการส่งเสริมการเรียนรู้เชิงรุกอยู่ในระดับมีความสำคัญมาก ค่าเฉลี่ย 4.44 และการมีส่วนร่วมในการจัดการชั้นเรียนอยู่ในระดับมีความสำคัญมาก ค่าเฉลี่ย 4.43

          ในการศึกษาครั้งนี้ พบว่า ความพึงพอใจของการบริหารจัดการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตรที่มีต่อห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยนั้น ผู้ตอบแบบสอบถามมีความพึงพอใจของผู้ใช้บริการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยโดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.48 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าค่าเฉลี่ยของความพึงพอใจของผู้ใช้บริการที่มีค่าสูงสุดคือ ด้านประสิทธิภาพครุภัณฑ์ และด้านคุณภาพการบริการของห้องเรียนพิเศษดนตรีไทย มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.50 รองลงมาคือด้านสถานที่และสิ่งแวดล้อม และด้านพื้นที่การใช้สอยในห้องเรียน ค่าเฉลี่ยเท่ากันคือ 4.45 ซึ่งผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่าการบริหารจัดการห้องเรียนพิเศษดนตรีไทยในพื้นที่นี้สามารถเป็นห้องเรียนต้นแบบได้