การพัฒนาสมรรถนะด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน

ผู้แต่ง

  • ชลิดา นาโพธิ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
  • คชา ปราณีตพลกรัง ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน

คำสำคัญ:

สมรรถนะด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์, การจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน ให้มีคะแนนเฉลี่ยไม่น้อยกว่าร้อยละ 75 และมีนักเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 75 ขึ้นไป
2) เปรียบเทียบสมรรถนะด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน คะแนนหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 75 และ 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น 23 คน คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบวัดสมรรถนะด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ และ 3) แบบสอบถามความคิดเห็น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าร้อยละ และ  และการทดสอบค่าที (One sample t-test)

              ผลวิจัยพบว่า 1) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน มีคะแนนสูงกว่าร้อยละ 75 มีค่าเฉลี่ย  = 25.09 และ S.D. = 2.19 คิดเป็นร้อยละ 83.62 และมีจำนวนนักเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 91.30 2) สมรรถนะด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน มีคะแนนร้อย 83.62 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ 75.00 โดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความคิดเห็นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านไคร่นุ่น ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดสมองเป็นฐาน ภาพรวมนักเรียนมีความคิดเห็นในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ. (2544). คู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

กรมวิชาการ. (2546). การจัดสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม กลุ่มสาระการ เรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). คู่มือการจัดกิจกรรมการอ่านเชิงวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กอบกาญจน์ วิเศษรัมย์. (2562). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพ: โอเดียนสโตร์.

ณัฐชยานันท์ ทองธรรมจินดา. (2562). การพัฒนาชุดฝึกอ่านและต่อคำคล้องจองตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียน เทศบาล 1 วัดพระงาม (สามัคคีพิทยา). วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 16(74), 168–181.

ดวงใจ ไทยอุบุญ. (2549).ทักษะการเขียนภาษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

พัชรินทร์ สินจะโปะ. (2561). การศึกษาความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการใช้สมองเป็นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

รัตน์วิสาณ งามสม. (2560). การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน (BBL) เพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิธีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

สถาบันวิทยาการเรียนรู้ (2550). การสอนแบบ Brain-based Learning. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา

สายใจ ทองเนียม. (2560). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา.

สุทธิวรรณ อินทะกนก. (2559). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. สำนักวิชาศึกษาทั่วไป

Jensen, E. (2008). Brain-Based Learning: The New Science of Teaching and Training (2nd ed.). Corwin Press.

Ozden, M., & Gultekin, M. (2008). The effects of brain – based learning on academic achievement and retention of knowledge in science course. Electronic Journal of Science Education, 12(1),1–17.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-09-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย