การประเมินการลดก๊าซเรือนกระจกจากการคัดแยกขยะต้นทางเพื่อการรีไซเคิล ตำบลโคกมั่งงอย อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
การประเมิน, ก๊าซเรือนกระจก, ขยะต้นทาง, รีไซเคิลบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการลดก๊าซเรือนกระจกจากการคัดแยกขยะต้นทางเพื่อการรีไซเคิล ตำบลโคกมั่งงอย อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ(Quantitative research) พื้นที่วิจัยคือตำบลโคกมั่งงอย อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ โดยกลุ่มตัวอย่างคือประชาชนที่เข้าร่วม จำนวน 97 คนโดยการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง(Purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลการคัดแยกขยะ แบบฟอร์มการคำนวณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากเอกสาร LESS-WM-01-version 06 อ้างอิงฐานข้อมูลขององค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก ผลการวิจัยพบว่า การคัดแยกขยะเพื่อการรีไซเคิลสามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้เท่ากับ 2,399.08 กิโลกรัมคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า โดยมีปริมาณขยะที่คัดแยกมาแล้วนำเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลเท่ากับ 1,130.68 กิโลกรัมต่อปี จึงเห็นได้ว่าการคัดแยกขยะครัวเรือนโดยชุมชนตำบลโคกมั่งงอย ได้ดำเนินโครงการด้านสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรมเนื่องจาก มีการจัดการของเสียให้สามารถนำกลับมาใช้หมุนเวียนเข้าสู่กระบวนการผลิตใหม่เป็นการลดการใช้ทรัพยากร วัตถุดิบ ต้นทุนลดการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจก และยังได้ทำให้ชุมชนเกิดความตระหนัก สร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเอกสารอ้างอิง
จันทร์เพ็ญ แสงประไพ และคณะ. (2568). การศึกษาการลดก๊าซเรือนกระจกด้านการจัดการของเสียของสถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ภายใต้โครงการสนับสนุนกิจกรรมลดก๊าซเรือนกระจก (Low Emission Support Scheme: LESS). วารสารก้าวทันโลกวิทยาศาสตร์, 26(1), 147-169.
จิตรี มณีไสย์. (2554). การวิเคราะห์ปริมาณและองค์ประกอบของขยะมูลฝอยเพื่อเป็นแนวทางการจัดการขยะมูลฝอยในพื้นที่อุทยานแห่งชาติน้ำตกเจ็ดสาวน้อย จังหวัดสระบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์].
จินตนา แสนวงค์. (2564). การศึกษาการลดก๊าซเรือนกระจกจากการคัดแยกขยะครัวเรือนเพื่อการรีไซเคิลภายใต้โครงการสนับสนุนกิจกรรมลดก๊าซเรือนกระจก กรณีศึกษา: โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. วารสารวิชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 19, 57-64.
ทัศนีย์วรรณ นวลหนู. (2556). การจัดการของเสียอันตรายจากชุมชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์].
ทิวา ประสุวรรณ และคณะ. (2559). การจัดการขยะแบบมีส่วนร่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชน ในตำบลบ้านแลง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 45 - 61.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2565). การมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 2 (Thailand's 2nd Updated Nationally Determined Contribution). กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
สำนักงานสิ่งแวดล้อมและควบคุมมลพิษที่ 4 (นครสวรรค์). (2568). ข้อมูล/รายงานสถานการณ์การจัดการขยะมูลฝอย. https://epo04.pcd.go.th
องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน). (2568). คู่มือการพัฒนากิจกรรม
ลดก๊าซเรือนกระจก (LESS): LESS-WM-01 การคัดแยกขยะเพื่อการรีไซเคิล และ LESS-WM-03 การจัดการของเสีย
https://ghgreduction.tgo.or.th/th/download-less/100-less-management.html
อนุสรา คำวัง. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของการบริหารจัดการขยะมูลฝอยด้วยชุมชน: กรณีศึกษา บ้านวังม้อง ตำบลถืมตอง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง].
อารีย์ พลภูเมือง. (2560). การพัฒนาระบบคัดแยกมูลฝอยในชุมชนแบบมีส่วนร่วมเขตเทศบาล ต.เมืองสรวง อ.เมืองสรวง จ.ร้อยเอ็ด. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(ฉบับพิเศษ), 147 - 161.
Verisk Maplecroft. (2019). Waste generation and recycling indices 2019. https://www.circularonline.co.uk/wp-content/uploads/2019/07/Verisk_Maplecroft_Waste_Generation_Index_Overview_2019.pdf
