อิทธิพลของรูปแบบอารมณ์ขันต่อความสามารถทางการเจรจาของนักศึกษาสาขาการจัดการ
คำสำคัญ:
รูปแบบอารมณ์ขัน ความสามารถทางการเจรจา อารมณ์ขันเพื่อเสริมสร้างตนเอง อารมณ์ขันเชิงก้าวร้าวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับรูปแบบอารมณ์ขันและความสามารถทางการเจรจา 2)เปรียบเทียบรูปแบบอารมณ์ขันจำแนกตามเพศ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบอารมณ์ขันกับความสามารถทางการเจรจา และ 4) ศึกษาอิทธิพลของรูปแบบอารมณ์ขันที่มีต่อความสามารถทางการเจรจาของนักศึกษาสาขาการจัดการ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาสาขาการจัดการ จำนวน 185 คน จากประชากรทั้งหมด 333 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามออนไลน์ ประกอบด้วยแบบวัดรูปแบบอารมณ์ขัน จำนวน 32 ข้อ และแบบวัดความสามารถทางการเจรจา จำนวน 16 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Welch’s t-test สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีอารมณ์ขันเพื่อสร้างความสัมพันธ์สูงที่สุด และมีความสามารถด้านการเตรียมความพร้อมในการเจรจาสูงที่สุด เมื่อเปรียบเทียบตามเพศ พบว่าเพศชายมีอารมณ์ขันเชิงก้าวร้าว (t = 2.657, p = .009) และอารมณ์ขันแบบลดคุณค่าตนเอง (t = 2.512, p = .014) สูงกว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า อารมณ์ขันเพื่อเสริมสร้างตนเองมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความสามารถทางการเจรจา (r = .315, p < .001) ขณะที่อารมณ์ขันเชิงก้าวร้าวมีความสัมพันธ์เชิงลบ (r = −.171, p = .020) ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่าแบบจำลองมีนัยสำคัญทางสถิติ (R² = .136, F(4,180) = 7.10, p < .001) โดยอารมณ์ขันเพื่อเสริมสร้างตนเองมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความสามารถทางการเจรจา (B = 0.300, p < .001) ส่วนอารมณ์ขันเชิงก้าวร้าวมีอิทธิพลเชิงลบ (B = −0.155, p = .046) ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าอารมณ์ขันไม่ได้ส่งผลต่อความสามารถทางการเจรจาในลักษณะเดียวกันทุกประเภท แต่ขึ้นอยู่กับรูปแบบของอารมณ์ขันที่บุคคลเลือกใช้
เอกสารอ้างอิง
Bear, J. B., & Miron-Spektor, E. (2024). Understanding the role of gender in humor expression:
Directions for future scholarship. Current Opinion in Psychology, 55, 101724. https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2023.101724
Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Prentice-Hall.
Bonaiuto, M., Castellana, E., & Pierro, A. (2003). Arguing and laughing: The use of humor to
negotiate in group discussions. Humor: International Journal of Humor Research, 16(2), 183–223. https://doi.org/10.1515/humr.2003.010
Chaigusin, S., & Promsri, C. (2020). Academic performance and humor styles of accounting
students. South Asian Research Journal of Humanities and Social Sciences, 2(3), 193–198. https://doi.org/10.36346/sarjhss.2020.v02i03.002
Di Fabio, A., & Saklofske, D. H. (2020). The relationship of compassion and self-compassion with
personality and emotional intelligence. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(7), Article 2485. https://doi.org/10.3390/ijerph17072485
Evans, J. B. (2023). Gender and humor. Current Opinion in Psychology, 54, 101719.
https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2023.101719
Hayes, A. F., & Coutts, J. J. (2020). Use omega rather than Cronbach’s alpha for estimating
reliability. Communication Methods and Measures, 14(1), 1–24. https://doi.org/10.1080/19312458.2020.1718629
Kokkinos, C. M., & Voulgaridou, I. (2026). Humor styles and emotional manipulation: A person-
centered perspective. Personality and Individual Differences, 257, 113775. https://doi.org/10.1016/j.paid.2026.113775
Lewicki, R. J., Barry, B., & Saunders, D. M. (2021). Essentials of negotiation (7th ed.). McGraw-Hill
Education.
Maemura, Y., & Horita, M. (2012). Humour in negotiations: A pragmatic analysis of humour in
simulated negotiations. Group Decision and Negotiation, 21(6), 821–838. https://doi.org/10.1007/s10726-011-9251-9
Martin, R. A., Puhlik-Doris, P., Larsen, G., Gray, J., & Weir, K. (2003). Individual differences in uses
of humor and their relation to psychological well-being: Development of the Humor Styles Questionnaire. Journal of Research in Personality, 37(1), 48–75. https://doi.org/10.1016/S0092-6566(02)00534-2
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
Program on Negotiation. (2026, February 25). Is humor in business negotiation ever appropriate?
Program on Negotiation at Harvard Law School. https://www.pon.harvard.edu/daily/negotiation-skills-daily/dear-negotiation-in-negotiation-make-em-laugh-nb/
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of
criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60. https://eric.ed.gov/?id=ED121845
Salavera, C., Usán, P., & Jarie, L. (2020). Styles of humor and social skills in students: Gender
differences. Current Psychology, 39(2), 571–580. https://doi.org/10.1007/s12144-017-9770-X
Shonk, K. (2023, September 12). Top 10 negotiation skills you must learn to succeed. Program
on Negotiation at Harvard Law School. https://www.pom.harvard.edu/daily/negotiation-skills-daily/top-10-negotiation-skills/
Smolinski, R. & Xiong, C. (2020). In search of negotiation competence: A core competency model
for negotiators. Negotiation Journal, 36(3), 335-364. https://doi.org/10.1111/nejo.12332
Teng-Calleja, M., Montiel, C. J., & Baquiano, M. J. (2015). Humour in power-differentiated
intergroup wage negotiation. Journal of Pacific Rim Psychology, 9(1), 15–27. https://doi.org/10.1017/prp.2015.2
Vuorela, T. (2005). Laughing matters: A case study of humor in multicultural business
negotiations. Negotiation Journal, 21(1), 105–130. https://doi.org/10.1111/j.1571-9979.2005.00049.x
Williams, E. L. (2025). What’s the craic? Humour and negotiations during the Northern Ireland
peace process. Irish Political Studies, 40(3), 394–417. https://doi.org/10.1080/07907184.2024.2431017
Wu, C.-L., Lin, H.-Y., & Chen, H.-C. (2016). Gender differences in humour styles of young
adolescents: Empathy as a mediator. Personality and Individual Differences, 99, 139–143. https://doi.org/10.1016/j.paid.2016.05.018
