การศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความรู้ความเข้าใจและทักษะดิจิทัลของบุคลากรเทศบาลเมืองท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย

พัทธนันท์   ตลาดทรัพย์

ผู้แต่ง

พัทธนันท์ ตลาดทรัพย์ คณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

การรู้ดิจิทัล, ทักษะดิจิทัล, บุคลากร, เทศบาลเมืองท่าบ่อ, จังหวัดหนองคาย

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้ความเข้าใจและทักษะดิจิทัลของบุคลากรเทศบาลเมืองท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่ง สถานภาพการจ้าง สังกัด และประสบการณ์การทำงาน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 232 คน โดยใช้วิธีคำนวณตามสูตรของทาโร่ ยามาเน่ ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 แล้วจึงทำการเลือกตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มแบบง่าย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ค่า f-test

ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่ง และประสบการณ์การทำงาน เกี่ยวข้องกับความรู้ความเข้าใจและทักษะดิจิทัลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ ผลการศึกษายังแสดงให้เห็นว่าความแตกต่างของบุคลากร เกี่ยวข้องกับระดับความรู้ความเข้าใจและทักษะดิจิทัล ซึ่งอาจนำไปสู่ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลภายในองค์กรได้ สำหรับข้อเสนอแนะนั้น เทศบาลเมืองท่าบ่อ ควรกำหนดนโยบายพัฒนาทักษะดิจิทัลที่เหมาะสมกับลักษณะของบุคลากรแต่ละกลุ่ม ควบคู่กับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยีดิจิทัล รวมถึงส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรดิจิทัล เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการบริหารงานและการให้บริการสาธารณะในยุคดิจิทัล

เอกสารอ้างอิง

เกียรติสุดา ศรีสุข. (2547). ระเบียบวิธีวิจัย. เชียงใหม่: โรงพิมพ์ครองช่าง.

กฤตบุญ แก้วโชติ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลของสำนักงานคณะกรรมการอัยการ, สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชบา โพธิ์มณี. (2563). การศึกษาเชิงประจักษ์ด้านทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหารอากาศ, วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต. สืบค้นจาก https://dric.nrct.go.th/Search/SearchDetail/311071

ดุษฎี เกตุพานิช. (2567). การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลในการปฏิบัติงานของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐของศูนย์บริการประชาชน สังกัดสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี, การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2562). พจนานุกรมศัพท์คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.

สำนักงานข้าราชการพลเรือน (ก.พ.). (2566). Digital Literacy คืออะไร. สืบค้นเมื่อ เมษายน 9, 2566, จาก https://www.ocsc.go.th/DLProject/mean-dlp

สำนักงานข้าราชการพลเรือน (ก.พ.). (2567). แนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2566 – 2570. สืบค้นเมื่อ 22 กันยายน 2567. จาก https://shorturl.ocsc.go.th/qr/HRDGuideline

OECD. (2023). Digital government review: Building a data-driven public sector. Paris: OECD Publishing.

Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5), 1–6. https://doi.org/10.1108/10748120110424816

UNESCO. (2018). A global framework of reference on digital literacy skills for indicator 4.4.2. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.

van Laar, E., van Deursen, A. J. A. M., van Dijk, J. A. G. M., & de Haan, J. (2017). The relation between 21st-century skills and digital skills: A systematic literature review. Computers in Human Behavior, 72, 577–588. https://doi.org/10.1016/j.chb.2017.03.010

van Dijk, J. A. G. M. (2020). The digital divide. Cambridge, UK: Polity Press.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). Tokyo: Aoyama Gakuin University.